კრისტიან ბრეტონი – კოსმეტიკა აბედნიერებს ადამიანებს

როცა ვსაუბრობთ კოსმეტიკურ ბრენდებზე, აუცილებელია ვახსენოთ ფრანგული  ხაზი „კრისტიან ბრეტონი“. ბრენდის ისტორია იწყება 1960 წლიდან, როდესაც  კრისტიანის დედამ, ცნობილმა ფრანგმა მეცნიერმა, მიზნად დაისახა დაედგინა საერთო გენეტიკასა და კანის ტიპს შორის. მან გამოიკვლია, თუ როგორ შეიძლება განიკურნოს კანის დაავადებები დეენემის შესწავლით. რის შედეგადაც დღეს ბრენდის ნაწარმი მეცნიერული სიზუტით, ფორმულების გამოყენებით იქმნება.  „კრისტიან ბრეტონის“  მომხმარებლები არიან ცნობილი ვარსკვლავები, როგორებიც არიან ბიონსე, სელინ დიონი დაბევრი სხვა. საქართველოში „კრისტიან ბრეტონის“ პროდუქციის შეძენა  „ჯი პი სი“-ს სააფთიაქო ქსელშია შესაძლებელი. ჟურნალი „ბომონდი“ კი ექსკლუზიურად გთავაზობთ ინტერვიუს ბრენდის დამფუძნებელთან, კრისტიან ბრეტონთან.

 

გთხოვთ მოუყვეთ ჩვენს მკითხველს როგორ დაიწყო თქვენი ისტორია?

bbდედაჩემი იყო ცნობილი ფრანგი მეცნიერი და მან ცხოვრება მიუძღვნა გენეტიკასა და კანის ტიპების გამოკვლევას.  მისი მრავალწლიანი კვლევებისა და სამეცნიერო მოღვაწეობის შედეგებზე დაყრდნობით, გადავწყიტე შემექმნა საკუთარი ბრენდი. ეს ჩემთვის დიდ სირთულეს აღარ წარმოადგენდა, რადგან დედაჩემის მიერ გამოკვლეული უამრავი მასალა უკვე ხელთ მქონდა.  ჩვენს ბრენდს სწორად ეს განახვავებს  სხვა ბრენდებისგან, რომ კვლევებზე დაყრდნობით შემუშავებულ ფორმულებზეა დაფუძნებული და შესაბამისად, მკაფიო  სამკურნალო თვისებებით ხასიათდება. „კრისტიან ბრეტონის“ თვალის კონტური  არის უმაღლესი ხარისხის და თამამად შემიძლია ვთქვა, რომ ყველა სხვა მსგავს პროდუქტს შორის, საუკეთესოც. იმისთვის რომ ის ყოფილიყო უნიკალური და ჰქონოდა გასაოცარი შედეგი, უამრავი დრო დაიხარჯა. რა თქმა უნდა, აღნიშნული პროდუქტი მალევე გახდა მოთხოვნადი და გაყიდვადი. დღეს მაღაზიაში შესული ქალბატონი, უამრავ ცნობილ ბრენდებს შორის არჩევანს, ჩვენი ფორმულისა და გასაოცარი შედეგის წყალობით,  სწორედ „კრისტიან ბრეტონის“ პროდუქციაზე აკეთებს, რაც ჩემთვის ძალიან საამაყოა.

ბატონო კრისტიან, რატომ  გადაწყვიტეთ რომ თავი კოსმეტიკის წარმოებისთვის მიგეძღვნათ?

პირველ რიგში, როგორც აღვნიშნე, დედაჩემმა ითამაშა დიდი როლი. ზოგადად, რომ შექმნა კოსმეტიკური ბრენდი, აუცილებლად უნდა გიყვარდეს ხალხი. საერთოდ კოსმეტიკა, მისი შეძენას და გამოყენება  აბედნიერებს მომხმარებლს. მე კი, მთელი ჩემი  ცხოვრება მსურდა, რომ მეყურებინა ლამაზი ადამიანებისთვის, ლამაზი ქალებისთვის, რომლებიც იქნებოდნენ ძალიან ბედნიერები და გადავწყვიტე, ეს ბედნიერება მათთვის მეც მეჩუქებინა ჩემი ბრენდის ნაწარმით. ეს ძალიან მნიშვნელოვანია და ბევრს ნიშნავს ჩემთვის.

თქვენი ბრენდის რომელ პროდუქტებს შევხვდებით საქართველოში?

ჩვენი ბრენდის ძალიან ბევრი პროდუქტია საქართველოში ხელმისაწვდომი, მათ შორის “თვალის კონტურიც“. თქვენს ქვეყანაშიც ძალიან ბევრი და უამრავი სხვადასხვა ტიპის ნაწარმია, მაგრამ ჩვენი პროდუქციით ქართველ მომხმარებლებს ვაძლევთ ძალიან დიდ პლუსს. კიდევ აღვნიშნავ, რომ მყავს ძალიან კარგი პარტნიორები საქართველოში, რომლებიც ასი პროცენტით სწორად უდგებიან მომხმარებლებს და საუკეთესო არჩევანის გაკეთებაში ეხმარებიან.

10

„კრისტიან ბრეტონი“  ერთ-ერთი წამყვანი ბრენდია კოსმეტოლოგიური მიმართულებით. გვიამბეთ, როგორ მიაღწიეთ მსგავსს წარმატებას?

იმიტომ რომ, ჩვენ ვაწარმოებთ ყველაზე ინოვაციურ პროდუქტს. ყველაზე ინოვაციური პროდუქტის,  კერძოდ “Liftox”-ის გამოშვებისთვის,  რომელიც თორმეტი მილიონი ერთეულია გაყიდული მსოფლიოში, გასულ წელს ჩვენ მივიღეთ ჯილდო. გარდა ამისა,  კიდევ ექვსი წლის მთავარი  ჯილდო დავიმსახურეთ. ჩვენ ძალიან დიდ კვლევებს ვაწარმოებთ, დიდ დროს ვხარჯავთ, რომ საზოგადოებასა და ჩვენს მომხმარებლებს შევთავაზოთ ზუსტად გათვლილი პროდუქტი. ჩვენ  ვასწავლით და ვეხმარებით ქალბატონებს იმის გაგებასა და ცოდნაში, თუ რა უნდათ და რა სჭირდება მათ კანს. მაღაზიაში შემოსულები ეძებენ პროდუქტს, რომელიც დაეხმარებათ სხვადასხვა პრობლემის გადაწყვეტაში, ჩვენ კი მათ კანს მეცნიერული სიზუსტით დახმარებას ვთავაზობთ.

გთხოვთ მოგვიყევით როგორია თქვენი სამუშაო დღე?

კერძოდ დღეს, მე გავიღვიძე საქართველოში, შემდეგ მოვედი შეხვედრაზე ინტერვიუს ჩასაწერად და ჩვენ ახლა ძალიან საინტერესოდ ვსაუბრობთ…….

რა ვიცი, ზოგადად გეტყვით, რომ ძალიან დიდ დროს ვხარჯავ მობილურ ტელეფონთან, რადგან ჩვენ 57 ქვეყანასთან ვთანამშრომლობთ და მიწევს ძალიან ბევრი ელექტრონული შეტყობინების შემოწმება და პასუხის გაცემა. ჩვენს ყოველდღიურობაში ყველაზე მნიშვნელოვანია, რომ გავიღვიძოთ ბედნიერებმა. ჩვენ ერთხელ ვიბადებით, ცხოვრებაც ძალიან ლამაზია და ეს სილამაზე რომ სრულად აღვიქვათ, რომ ვიყოთ ჯანმრთელები და ლამაზები, ჩვენს განწყობაზეა დამოკიდებული. ამას ვეუბნები ყოველთვის ყველა ადამიანს, რომ იყვნენ ბედნიერები.

„კრისტიან ბრეტონი“  ნომერი პირველი ბრენდია თავისი „თვალის კონტურით“, რომლისთვისაც, როგორც აღნიშნეთ, უამრავი ჯილდო მიიღეთ. მოგვიყევით, რამ გახადა  ეს პროდუქტი ასეთი მოთხოვნადი?

bbbbbგეტყვით იმას, რომ სხვა ბრენდების 95 პროცენტი იყენებს ზეთს თვალის კონტურის შემადგენლობაში. ჩვენ კი, არა. ჩვენი ჯგუფის მთავარი ამოცანაა, ახალი ფორმულებით მივიღოთ გასაოცარი შედეგი. ამიტომაცაა, რომ უამრავი ვარსკვლავი იყენებს ჩვენს პროდუქტს.  ბრენდის მთავარი ბაზარი საფრანგეთია, სადაც ყველა წამყვანი კლინიკის ექიმი, დერმატოლოგი თუ კოსმეტოლოგი თავიანთ მომხმარებლებს ურჩევს, რომ გამოიყენონ „კრისტიან ბრეტონის“ პროდუქცია. თვალის კონტურის კოლექციაში გაერთიანებულია ოცდახუთი პროდუქტი, რომელიც აერთიანებს სხვადასხვა ტიპის კანისა და ასაკისთვის შექმნილ ნაწარმს. თქვენ უბრალოდ ვერ იპოვით სხვა ბრენდებთან ამხელა სიზუსტით დამზადებულ ნაწარმს, რომელიც მართლაც ნებისმიერი მომხმარებელის კანს ერგება. სახის სხვა პროდუქციის წარმოებისას, ჩვენც ვიყენებთ ზეთს, რადგან არ არსებობს მისი შემცვლელი სხვა ინგრედიენტი.

რა რჩევას მისცემთ იმათ, ვინც არ იყენებს თქვენს პროდუქციას ან საერთოდ, რაიმე კოსმეტიკურ საშუალებას?

რაც მთავარია, მათ უნდა აირჩიონ მათთვის მისაღები კოსმეტიკური ბრენდი. რადგან როდესაც კოსმეტიკაზე ვსაუბრობთ, აქ საქმე ეხება  კანს, რომელიც ჩვენ  გარეგან სახეს წარმოადგენს. ხშირია შემთხვევები, როდესაც თუნდაც მეგობრის რჩევით მიდიან, ირჩევენ კოსმეტიკას და იყენებენ სხვადასხვა საცხს. ეს არ არის სწორი, რადგან აუცილებელია კომპეტენტური ადამიანის კონსულტაცია, რომელიც ზუსტად განსაზღვრავს, თუ რა სჭირდება ამა თუ იმ ტიპის კანს. უამრავ ბრენდს შორის, რომელიც მართლაც ძალიან კარგია,  განსაკუთრებულად დეტალიზებულ ნაწარმს წარმოგიდგენთ „კრისტიან ბრეტონი“. ალბათ თავად უნდა გადაწყვიტოთ, რას მიანიჭებთ უპირატესობას.  ჩემი რჩევა იქნება, რომ ბრმად არავინ არასდროს არცერთი საცხი არ მიიკაროს სახეზე.

bbb

საქართველოში თქვენი პროდუქციის ექსკლუზიურად განსათავსებლად, რატომ მიანიჭეთ უპირატესობა „ჯი პი სი“-ს სააფთიაქო ქსელს?

რადგან მათ აქვთ იგივე პოლიტიკა, რაც მე. როგორც ჩემთვის, მათთვისაც მთავარია, მომხმარებელს მიაწოდონ ზუსტი და სწორად შერჩეული პროდუქტი. ეს უკვე ჩემი მესამე ვიზიტია საქართველოში.  როცა პირველი ვიზიტისას ვესტუმრე მათ მაღაზიას და დავინახე, როგორ  შეეგება და მოემსახურა შემოსულ მომხმარებელს მათი კონსულტანტი, რომ ზუსტად მიეწოდებინა და შეეთავაზებინა მისთვის მისაღები და აუცილებელი პროდუქტი, ჩემზე ამან დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა და  ბედნიერი ვარ, რომ საქართველოში მყავს მართლაც საამაყო პარტნიორები.

თქვენი აზრით, როგორ დაგახასიათებენ თქვენი ჯგუფის წევრები სამი სიტყვით?

მე?.. ძალიან რთულია ამაზე პასუხის გაცემა. ალბათ მათ ძალიან მოსწონთ, როდესაც მე უცხოეთში ვარ (იცინის). ვერ გაგცემთ ზუსტ პასუხს ამ კითხვაზე, რომელიც აქამდე არასდროს უკითხავთ და ძალიან მომეწონა. მაგრამ გეტყვით იმას, რომ შეყვარებული ვარ თქვენს ქვეყანაზე და მინდა, რომ უფრო ხანგრძლივი დროით ვესტუმრო მას მომავალში.

ტექსრი: ივანე ქეშიკაშვილი

ჟურნალი “ბომონდის” მაისის ნომრისთვის

 

 

მარინა აბრამოვიჩი პერფორმანსებისა და ინსტალაციების “ბებია”

Ivaneკონცეპტუალური ხელოვნება, იგივე კონცეპტუალიზმი, ხელოვნების დარგია, რომელმაც გასული საუკუნის 60-იან წლებში იჩინა თავი.  ტრადიციული ხელოვნებისაგან განსხვავებით, სადაც უმთავრესია იდეის გამოხატვა თუ გამოსახვა, არტ-მოღვაწეობის არსი კონცეპტუალიზმში განიხილება თავად კონცეპტში, საგნის, მოვლენის, ხელოვნების ნაწარმოების ფორმალურ-ლოგიკური იდეაში, მის კონკრეტულ პრეზენტაციასა და დოკუმენტურად გადმოცემულ პროექტში.  ავანგარდის ეს უკანასკნელი მნიშვნელოვანი მიმდინარეობა დიდი პოპულარობით სარგებლობს მსოფლიოში. დღესდღეობით ყველა წამყვან გალერეაში, მუზეუმსა თუ მოდის კვირეულზე შევხვდებით სხვადსხვა კონცეპტუალურ არტ-პერფორმანსსა და ინსტალაციას.

ჩემი ბლოგი და ჟურნალი ბომონდი ამჯერად წარმოგიდგენთ არტ-პერფორმანსებისა და ინსტალაციების ბებიად წოდებულ, წარმოშობით იუგოსლავიელ ხელოვანს მარინა აბრამოვიჩს. მისი შემოქმედება ერთგვარი ექსპერიმენტია ადამიანის ფიზიოლოგიური და ფსიქოლოგიური შესაძლებლობების საზღვრების შესწავლაში და გვიჩვენებს თავად ავტორის ფიზიკურ და ფსიქიკურ კონცენტრაციას.

6a00d8341c630a53ef0153929fb2d5970b

მარინა აბრამოვიჩმა პირველად 1970-იან წლებში დაიწყო პერმორმანსებზე მუშაობა და თავისი შემოქმედების მთავარ ობიექტად საკუთარი სხეული გამოიყენა. კარიერის განმავლობაში სრულად მიუძღვნა თავი  საქმეს და ხელოვნებისთვის არაერთხელ ჩაიგდო სიცოცხლე საფრთხეში.  მან შექმნა სოციალისტური იუგოსლავიის  პოლიტიკური კლიმატის წინააღმდეგ საპროტესტო პერფორმანსების მთელი სერია, რომელშიც თავსაც და მაყურებელსაც ექსტრემალურ პირობებში აყენებდა.

7ec57ea8411bff75e722c5eb4d4e31401973 წელს არტ-ინსტალაციისას „რიტმი 10“, რომლის პრეზენტაციაც ედინბურგის ფესტივალზე შედგა, აბრამოვიჩი თეთრ იატაკზე იჯდა ოცი სხვადასხვა ზომის დანისა და ხმის ჩამწერი აპარატების გარემოცვაში. იგი რაც შეიძლება სწრაფად ირტყამდა დანას თითებშუა და როცა სისწრაფისგან ხელში ერჭობოდა, აგრძელებდა იგივეს მომდევნო დანით, იარაღის სრულ ამოწურვამდე. ბოლოს კი, გადაახვია ჩანაწერი და შეეცადა ჩაწერილი ხმები და ქმედებები გაემეორებინა. “როდესაც შენ იყენებ პერფორმანსის სტრუქტურას, შეგიძლია უბიძგო შენს სხეულს გააკეთოს ისეთი რამ, რაც ჩვეულებრივ გარემოში აბსოლუტურად არანორმალურად აღიქმება და ვერც გააკეთებდი” – განმარტავდა ავტორი.

 

1974 წელს გამართულ „რიტმ 2“-ში კი მნახველთა თვალწინ  ძლიერმოქმედი ფსიქოტრობული მედიკამენტების დიდი დოზა მიიღო. იმავე წელს „რიტმი 5“-ის პრეზენტაციის დროს, პერფორმერი ცეცხლმოკიდებულ ხუთქიმიანი ვარსკვლავის კონსტრუქციაში იმყოფებოდა, სადაც მშვიდად დაიჭრა ხელისა და ფეხის ფრჩხილები, შემდეგ შეიჭრა თმა და ცეცხლში ჩაყარა. ფინალში კი კონსტრუქციის ცენტრში დაწვა. ვარსკვლავი კომუნისტურ სიმბოლოს უკავშირდებოდა, რომლის დაწვითაც ფიზიკური და სულიერი განწმენდა ხდებოდა.  ნახშირორჟანგმა და გამონაბოლქვმა  აბრამოვიჩს გონება დაუკარგა, რასაც ცეცხლის ჩაქრობამდე ვერავინ მიხვდა. მოგვიანებით ინტერვიუში განაცხადა, რომ სწორად  ვერ გათვალა სხეულის ლიმიტი და ამას თავს ვერ პატიობდა.

98.5214_ph_web


„თუკი შენ კარგავ ცნობიერებას, შენ ვერ იქნები აწმყო, შენ ვეღარ მოახდენ წარდგენას


ამ ექსპერიმენტების კულმინაცია იყო ნეაპოლის მორას გალერეაში წარმოდგენილი „რიტმი 0“, რომლის დროსაც ავტორმა მნახველებს შესთავაზა 72 ნივთი, რომლის გამოყენებაც თავისი სურვილისამებრ შეეძლოთ. არტისტმა  6 საათის განმავლობაში თავის სხეულზე მანიპულირების უფლება მისცა სტუმრებს. თავიდან ყველა ფრთხილად და მორიდებით ეპყრობოდა, მაგრამ როდესაც აღიქვეს ობიექტის პასიურობა, მონაწილეებიც და ატმოსფეროც  უფრო და უფრო აგრესიული ხდებოდა. უჭრიდნენ ტანსაცმელს, არჭობდნენ ბასრ ნივთებს და ერთმა თავში იარაღიც კი დაუმიზნა, რომელიც სასწრაფოდ ჩამოართვეს. დაგეგმილი 6 საათის გასვლის შემდეგ, პერფომერი ადგა და წავიდა ხალხისკენ, რომლებმაც  სწრაფად დატოვეს სივრცე რეალური კონფრონტაციისაგან თავდასაცავად. აღნიშნული გამოცდილების საფუძველზე აბრამოვუჩმა განაცხადა, „თუ ხალხს მივანდობთ გადაწყვეტილებას, შეიძლება მოგკლან“. მომდევნო წელს პერფორმანსში „თომას ტუჩები“ მან მუცელზე ბრიტვით ამოიკაწრა ვარსკვლავი და სისხლიანი ჭრილობებით იწვა ყინულზე.

larger

1975 წელს მარინა აბრამოვიჩი საცხოვრებლად ამსტერდამში გადავიდა, სადაც გაიცნო მხატვარი ულაი /უვე ლაისიპენი/, ცხოვრების თანამგზავრი და შემოქმედებითი პარტნიორი 12 წლის განმავლობაში. მათ პირველი ერთობლივი ნამუშევარი „ურთიერთობა სივრცეში“ წარმოადგინეს 1976 წელს ვენეციის ბიენალეზე. ისინი შიშვლელები დიდი სისწრაფით გარბოდნენ ერთმანეთისკენ და მთელი ძალით ეჯახებოდნენ. მათ სურდათ ქალისა და მამაკაცის ენერგიის გაერთიანებით შეექმნათ რაღაც მესამე, რასაც ისინი უწოდებდნენ „Thatself“. 1977 წელს ბოლონიაში გამართულ პერფორმანსების ფესტივალზე მათ მიერ დადგმული 6 საათიანი „უწონადობა“, 3 საათის შემდეგ პოლიციის ჩარევით შეწყდა. იდეა მდგომარეობდა იმაში, რომ ავტორებმა მუზეუმის შესასვლელი კარი საკუთარი შიშვლები სხეულებით წარმოადგინეს. შემსვლელები მათ შორის არსებულ ვიწრო სივრცეში პირდაპირ ვერ ეტეოდნენ, ამიტომ თავად  უნდა აერჩიათ რომელიმე ხელოვანი და მისკენ პირისპირ შებრუნებულებს უნდა გაევლოთ. მათი ცნობილი ინსტალაცია “კომუნისტური სხეული, კაპიტალისტური სხეული” კი აპროტესტებდა ადამიანების შორის იდეოლოგიურ ბარიერს. მარინა აბრამოვიჩისა და ულაის ერთობლივი მუშაობა სცდიდა ადამიანის სხეულის ფიზიკურ ლიმიტებს, იკვლევდა ქალისა და მამაკაცის პრინციპებს, ფიზიკურ ენერგიას, ტრანსცენდენტალურ მედიტაციასა და არავერბალურ კომუნიკაციას. მათი სხეული სწავლობდა, რომ ყოველთვის ყოფილიყო კონცენტრირებული.

934184122

ზემოთ ჩამოთვლილი და სხვა უამრავი წარმატებული ერთობლივი ნამუშევრის შემდეგ, როგორებიც იყო „ჩასუნთქვა-ამოსუნთქვა“, „ააა-ააა“, „სიმშვიდის ენერგია“, „ურთიერთობა მოძრაობაში“, მათი კოლაბორაცია 1988 წელს დასრულდა პერფორმანსით „დიდ კედელზე მსვლელობა“.  ამ იდეის შესასრულებად, თანხმობას  ჩინეთის მთავრობისაგან  8 წლის განმავლობაში ელოდებოდნენ. ისინი ფიქრობდნენ, რომ ჩინეთის დიდი კედელი  თავისი მეტაფიზიკური მნიშვნელობით ირმის ნახტომის ზუსტ ასლს წარმოადგენს დედამიწაზე, რადგან იწყება ყვითელ ზღვაში, კუდი აქვს გობის უდაბნოში, ტორსი კი მთებში. ულაიმ, როგორც ცეცხლის სტიქიამ და მამაკაცურმა საწყისმა, მსვლელობა დაიწყო უდაბნოდან. მარინამ კი, როგორც წყალმა და ქალურმა საწყისმა – ზღვიდან. თავდაპირველი გადაწყვეტილებით, ისინი უნდა შეხვედროდნენ ერთმანეთს კედლის შუაში და დაქორწინებულიყვნენ. მაგრამ იმ პერიოდის განმავლობაში ვიდრე პროექტი ბოლომდე განხორციელდა, ბევრი რამ შეიცვალა და ეს მათი ბოლო პერფორმანსი აღმოჩნდა. ორივე ხელოვანმა ერთმანეთთან შესახვედრად 2500 კილომეტრი გაიარა იმისთვის, რომ დაშორებულიყვნენ და ცალ-ცალკე გაეგრძელებინათ ცხოვრება და მოღვაწეობა.

1997 წელს აბრამოვიჩის ნამუშევარმა „ბალკანური ბაროკო“ ვენეციის ბიანელეს მთავარი პრიზი „ოქროს ლომი“ დაიმსახურა. ხელოვანი 4 დღის განმავლობაში ასუფთავებდა ხორცისაგან და წმენდდა სისხლს 2,5 ტონა საქონლის ძვლებს და თან მღეროდა ბალკანურ ხალხურ სიმღერებს.

ABRA970001

მარინა აბრამოვიჩის ყველაზე დიდი რეტროსპექტივა სახელწოდებით „არტისტი აწმყოა“ შედგა 2010 წელს ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში. დიდი დარბაზის ცენტრში ერთმანეთის საპირისპიროდ მდგარი სკამებიდან ერთზე  იჯდა ხელოვანი, ხოლო მეორეზე ნებისმიერ მისულ სტუმარს შეეძლო მოთავსებულიყო და განუსაზღვრელი დროით ეყურა  თვალებში. პერფორმანსი 736 საათი და 30 წუთი გრძელდებოდა და ჯამში ავტორს 1500-ზე მეტმა ადამიანმა ჩახედა თვალებში. ბევრი 10 წუთზე მეტს ვერ ჩერდებოდა და ტირილს იწყებდა, ზოგი  ცუდად გახდა. ასეთმა მგრძნობიარე არტ-ინსტალაციამ მონაწილეებში ემოციების დიდი მოზღვავება გამოიწყვია, რადგან თვალები ადამიანის სულის სარკეა და მთელი მისი ბუნებისა და სიღრმის შემცველი.

how_performance_art_took_over_the_art_world_900x450_c

გოგონა, რომელიც 14 წლის ასაკში რუსულ რულეტკას თამაშობდა დედის რევოლვერით, რომელიც მთელი ბავშვობა, ბრიჯიტ ბორდოს მსგავსი ცხვირის ოცნებაში, ცდილობდა ცხვირი გაეტეხა, რომ მშობლებს მისთვის პლასტიკური ოპერაცია გაეკეთებინათ,  რომელიც ოცნებობდა მოიერიშე თვითმფრინავით ეფრინა, რომ ცა კვამლით შეეღება, რომელიც ბელგრადიდან გაქცეული ქსოვით ირჩენდა თავს, რომელმაც მთელი წელი იცხოვრა ავსტრალიაში აბორიგენებთან, რომელმაც გამოზარდა დაობლებული ჩვილი კენგურუ და დედობა მხოლოდ მაშინ შეიგრძნო,  უკვე 71 წლის, მაგრამ ისევ ისეთი ამოუცნობი და კრეატიული  გოგონაა და შეკითხვას, რომ თუ არა ვამპირი, როგორ ინარჩუნებს ასეთ ახალგაზრდულ ხიბლს,  ხუმრობით პასუხობს, რომ ბალკანელები არასდროს ბერდებიან.

ტექსტი: ივანე ქეშიკაშვილი

 

BABUKHADIA-ს ახალი მიმართულება

babukhadiaთამამად შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ქართველი დიზაინერები მთელ მსოფლიოში საკმაოდ წარმატებულები არიან.
ჟურნალი „ბომონდის“  სტუმარიც, ნინო ბაბუხადია, თავისი ბრენდით BABUKHADIA, ამ ფაქტის ერთ-ერთი დასტურია. დიზაინერი 2012 წლიდან გამოჩნდა ქართული მოდის სივრცეში და მისი კოლექციები სულ უფრო იხვეწება და ვითარდება. გაზაფხული/ზაფხული 2018-ის ჩვენებამ კი მართლაც ფურორი მოახდინა და დიდი რეზონანსი გამოიწვია, როგორც ქართულ, ასევე უცხოურ პრესაში. ძალიან ბევრი დაიწერა ბრენდზე, მის კონცეფციასა და ტენდენციურობაზე. შესაბამისად, გაჩნდა დიდი დაინტერესება ნინოს მიმართ და ის მსოფლიო მოდის მეგაპოლისებში მიიწვიეს კოლექციის წარსადგენად. დიზაინერი ინტერვიუში დაწვრილებით გვიყვება მიღებულ გამოცდილებაზე, საკუთარი ხაზის რებრენდინგსა და სამომავლო გეგმებზე.


 

თქვენ გქონდათ ჩვენება მადრიდის მოდის კვირეულზე, მოგვიყევით ვიზიტის შესახებ. რა გამოცდილება შეგძინათ?
მათ პირველად გასული წლის მერსედეს ბენცის თბილისის მოდის კვირეულზე ნახეს ჩემი კოლექცია, რის შემდეგაც მალევე დამიკავშირდა ქალბატონი სოფო ჭყონია და შემატყობინა, რომ ჩემით დაინტერესდნენ და საკუთარი ხარჯებით მიმიწვიეს. რა თქმა უნდა, დიდი სიამოვნებით დავთნახმდი და გავემგზავრე. მანამდე მქონდა ჩვენებები რუსეთში, ყაზახეთსა და აზერბაიჯანში. ევროპაში ეს პირველი იყო და ვთვლი, რომ ძალიან დიდი გამოცდილება შემძინა. ვღელავდი და მაინტერესებდა, როგორი გამოხმაურება მოჰყვებოდა ჩვენებას. ვნერვიულობდი, რომ არ ყოფილიყო ბევრი ცარიელი ადგილი, მაგრამ ყველაფერმა საუკეთესოდ ჩაიარა. ჩვენებას დაესწრო უამრავი სტუმარი და იმავე დღიდან უცხოურმა პრესამ აქტიურად გააშუქა კოლექცია, რამაც, რა თქმა უნდა, ძალიან გამახარა და გამაოგნა. ჩვენების შემდეგ იმდენი სტუმარი დამხვდა, ცოტა შოკირებული დავრჩი. მოდელებიდან დაწყებული, ფორმატით დამთავრებული, ყველაფერი ძალიან სწორად იყო გათვლილი და დალაგებული. კოლექციას ცოტა შევუცვალე კონცეფცია და განსხვავებულად წარვსდექი. ჩავამატე მამაკაცის ლუქები და ჩვენებაზე პირველად გამოვიყვანე მამაკაცი მოდელები. გამოცდილების თვალსაზრისით, ეს სიახლე ძალიან სასარგებლო და კარგია. მადრიდში ჩემი ქვეყანის ღირსეულად წარმოჩენა, ჩემთვის ძალიან დიდი ბედნიერება და სიამოვნება იყო.


null


რამ განაპირობა თქვენს ჩვენებაზე მამაკაცის გამოჩენა და ის ფაქტი, რომ BABUKHADIA მხოლოდ ქალის სამოსს აღარ ქმნის?
ალბათ, ბაზარმა შემიწყო ხელი და სიყვარულმა „ოვერ საიზდ“ სტილის მიმართ. ბევრმა მირჩია, რომ გამეკეთებინა მამაკაცის ხაზი. ძალიან საინტერესო იყო, როგორი გამომივიდოდა. ჩემი აზრით, მამაკაცის სამოსის შექმნას სჭირდება ძალიან დიდი ცოდნა და გამოცდილება. ქალის სამოსის შექმნაში, აკადემიაში სწავლამ და წლების მანძლზე მუშაობამ შემძინა გამოცდილება. ხოლო მამაკაცის ხაზს რაც შეეხება, შეხება არასდროს მქონია და ცოტა მეშინოდა. რეალურად მივხვდი, რომ ყველაფერი შესაძლებელია თუ მოინდომებ და საქმეს პასუხისმგებლობით მიუდგები. სიმართლე რომ ვთქვა, ქართულ ბაზარს აკლია მამაკაცის სამოსი. არადა დღესდღეობით საქართველოში უკვე ძალიან ბევრი მამაკაცი მომხმარებელია, რომელთაც უნდათ ატარონ ქართული ბრენდები. შესაბამისად, მეც დავიწყე ფიქრი, რომ შევქმნა ცალკე ხაზი მამაკაცებისთვის, რომელიც იქნება უფრო „იუნისექსი“.
მადრიდის შემდეგ გაემგზავრეთ მილანში და გქონდათ White Milano-ს ფარგლებში თქვენი შოურუმი…
მილანიდანაც იყო მოწვევა და უკვე ახალი კოლექცია, შემოდგომა/ზამთარი 2018/19 წარმოვაჩინე, რომელსაც აქაც ვიხილავთ მერსედესის მოდის კვირეულზე მაისში. სიმართლე გითხრათ, არც შოურუმის დიდი გამოცდილება მქონდა აქამდე და ძალიან გამიხარდა, რომ დაინტერესდნენ ჩემით. შოურუმი მოეწყო ინტერეიერის დიზაინერებთან ერთად და შესაბამისად, ძალიან ლამაზი და ხარისხიანი გამოვიდა. ეს არ წარმოადგენდა დიდ პავილიონს, იყო ინდივიდუალური პატარა ოთახებად დაყოფილი სივრცეები, რომელიც არ ქმნიდა ქაოსს და ძალიან უცხოდ, კომფორტულად გამოიყურებოდა.


null


თქვენი აზრით, რამ განაპირობა ამხელა ყურადღება უცხოური პრესისგან, სხვადასხვა ქვეყნის მოდის კვირეულიდან და შოურუმებიდან, მაინცდამაინც თქვენს ბოლო კოლექციაზე?
ძალიან უცნაურია, მაგრამ ნამდვილად არ ვიცი. აქამდე ყოველთვის ვქმნიდი ისეთ სამოსს, რომელიც გათვლილი იყო კონკრეტულ ბაზარსა და კომერციაზე. ბევრი მეკითხებოდა, რატომ არ მეცვა ჩემი სამოსი, მაგრამ იქიდან არაფერი იყო ჩემთვის ახლო და მისაღები, ფიზიკურად ვერ ვირგებდი, რადგან ჩემს კონცეფციაში არ ჯდებოდა. შესაბამისად, გადავწყვიტე რებრენდინგი, შეიცვალა ლოგო, სახელი და უკვე აქედან წამოვიდა ახალი იდეები და ინსპირაციები. რეალურად, ეს ყველაფერი ჩემთვის ძალიან სარისკო იყო, რადგან შეიძლებოდა არ გაემართლებინა და ბრენდი აბსოლუტურად გაენადგურებინა. მაგრამ აშკარად გაამართლა, რაც ძალაინ მახარებს. ალბათ საჭიროა ცოტა მინიმალისტური სამოსი, რომელიც არ არის დატვირტული ბისერებით, ბუმბულებით, ნაქარგებით, რადგან ყოველდღიურობიდან გამომდინარე, ყველა გადასულია პრაქტიკულ სტილზე.

რის მიხედვით ქმნით კოლექციას, ეს არის მხოლოდ ინსპირაცია, თუ ითვალისწინებთ ტენდენციებს, ან მატერიის ფაქტურასა და ფერს?
ყველაფერი ზემოთ ჩამოთვლილი. ტენდენციებს ვერ გაექცევი და მის გარეშე ვერაფერს იზამ. რეალურად, მთავარია ინსპირაციის თემა სწორად ააწყო. ჩანახატების გაკეთებამდე ვიკვლევ, ვათვალიერებ უამრავ მასალას, ვნახულობ ბევრ დეტალს(საყელოები, ჯიბე, ღილები) და ამ ძიების პროცესისა და „მუდბორდის“ აწყობის შემდეგ, ყოველთვის ვხედავ რა მინდა, რის მიხედვითაც უკვე იქმნება და იწყობა მთლიანი კოლექცია. კოლექციის შესაქმნელად მინიმუმ სამი თვეა საჭირო. შემდეგ გადავდივარ აქსესეუარებზე.


null


ემზადებით შემოდგომა/ზამთრის ჩვენებისთვის, რა სიახლეს შესთავაზებთ მნახველებს?
ძალიან ბევრი რამ იქნება ახალი და საინტერესო. ჩემს ხაზში ყოველთვის მინდა გავაგრძელო ტრანსფორმირებადი ტანსაცმელი, რომელიც შეიძლება რამდენიმენაირად ჩაიცვა. დავტოვოთ რაღაცეები საიდუმლოდ და გეტყვით, რომ ჩემს ჩვენებაზე მაყურებელი აუცილებლად იხილავს დიდი ზომის ჩანთებსა და ნაქსოვებს. ამ ეტაპზე მეტს ვერაფერს გაგიმხელთ.
თქვენს ჩვენებებს ბოლო ხუთი სეზონია აქტიურად ვესწრები და BABUKHADIA მართლაც განსხვავდება თავისი სტილით. ძირითადად უპირატესობას პასტელურ ტონალობას ანიჭებთ, რომელიც ისეა შეფუთული, რომ არასოდეს გამოიყურება ერთფეროვნად….
ძალიან მიხარია თუ ასეა. ჩემთვის ამის აღქმა უკვე რთულია ხოლმე, რადგან თვეების მანძილზე, შექმნის პროცესიდან ვაკვირდები ამა თუ იმ სამოსს და ბოლოს მაშინებს რაღაცეების გარისკვა. ერთი ადამიანი ძალიან ცოტაა ამ ბიზნესისთვის და როდესაც მიჩნდება ის შეგრძნება, რომ უკვე ვეღარ ვიგებ რა მომწონს და რა არა, რჩევისთვის მეგობრებს მივმართავ. ჩემი კოლეგები მიმიხვდებიან რაზეც ვსაუბრობ, რადგან ვფიქრობ სამუშაო პროცესში ყველას გვემართება რაღაც ერთფეროვნების განცდა, მაგრამ როცა უკვე დასრულებულ, სწორად აწყობილ ლუქებს ვუყურებ შვება მაქვს ხოლმე.


null


დღეს თქვენი მაღაზიის გახსნაზე ვიმყოფებით, როგორია თქვენი სამომავლო გაგმები?
დიახ, დღეს ჩემი მაღაზიის გახსნაა, რომელიც რამდენნიმე თვის წინ იყო დაგმემილი და ჩემი ვიზიტების გამო, აქამდე ვერ მოხერხდა. ამჟამად ჩემს გეგმაშია, რაც შეიძლება მალე დავამთავრო შემოდგომა/ზამთრის კოლექცია. მიზნად ვისახავ, რომ კვლავ მივიღო მონაწილეობა სხვადასხვა ქვეყნის მოდის კვირეულებსა და შოურუმებში. როგორც გითხარით, ახლო მომავალში აუცილებლად გავაკეთებ მამაკაცის მეორე ხაზს, რომლის წარმატებისთვისაც ბევრს ვიშრომებ. მაქვს ბევრი გეგმა და ვიმედოვნებ, რომ ყველაფრის განხორციელებას შევძლებ ეტაპობრივად.
რას ურჩევთ ახალბედა დიზაინერებს?
პირველ რიგში, გაიარონ ძალიან ბევრი პრაქტიკა, ხშირად იმოგზაურონ და გაიფართოვონ თვალსაწიერი და რაც მთავარია, დარჩნენ ინდივიდუალურები, ნუ ექნებათ მხოლოდ კომერციული გათვლები. ჩემი გამოცდილებიდან გეტყვით, რომ ეს არასწორია. თუ შენ კარგად გააკეთებ, კარგად გამართავ და შეფუთავ კოლექციას, ის ისედაც უკვე კომერციულია. ამიტომ საჭიროა ძალიან დიდი შრომა, რომ გქონდეს საკუთარი ხელწერა და რაც მთავარია, უდიდესი სიყვარული ამ საქმის მიმართ.


null


დღესდღეობით ყველგან გვესმის, რომ მოდა არის ბიზნესი. თქვენი აზრით, რომგორ უნდა შეინარჩუნოს ბალანსი თუნდაც წარმატებულმა მოდის სახლმა, ან ახალბედა დიზაინერმა ამ ორ მიმართულებას, ხელოვნებასა და ბიზნესს შორის?
ზუსტად მართლა ვერ გატყვით. ჩემთვის ეს ყველაფერი არის გამოცდილება და მორგება, რადგან არ არსებობს დიზაინერი, კოლექცია და ბრენდი, რომელსაც აღმავლობისა ან ჩავარდნის პერიოდი არ ჰქონია. ეგ არის კონკრეტულ თემაზე მორგებული, ამიტომაცაა რომ დიდი მოდის სახლები ხშირად იცვლიან კრეატიულ დირექტორებს. ვთქვათ, დღეს ტენდენციურია „ოვერსაიზდ“ სტილი, შეიძლება რამდენიმე წლის შემდეგ, ისევ კლასიკური სტილი დაბრუნდეს და სავარაუდოდ, ამჟამინდელ კრეატიულ დირექტორებს ჩაანაცვლებენ აღნიშნულ მიმართულებაში მეტად გამოცდილი კადრით. აქ მთავარია ლავირება. არსებობს კოლექციები, რომელსაც მოაქვს დიდი აღიარება და პრესა, მაგრამ არა გაყიდვები. თუ კოლექცია კარგად გააზრებული და შეფუთულია, ის აუცილებლად არის არტი და კომერციულიც.

ტექსტი: ივანე ქეშიკაშვილი

ჟურნალი “ბომონდის” აპრილის ნომრისთვის

This slideshow requires JavaScript.

 

LIYA – თანამედროვეობისა და ქალურობის კომბინაცია

 

DSC_0557ქართველი დიზაინერი ლია  გოგლიძე ბრენდ Liya-ს უკვე ორი სეზონია წარმატებით წარმოადგანს. ახალბედა მოდელიერი  თბილისში დაიბადა და სწავლა ევროპის, კერძოდ ფლორენციის პოლიმოდას ხელოვნების აკადემიაში გააგრძელა. კვალიფიკაციის ასამაღლებლად ლიკამ მილანსა და ვენაში განაგრძო სწავლა და მხოლოდ განათლების დასრულების შემდეგ შექმნა ბრენდი.  რა თქმა უნდა, ეს ყველაფერი მის პირველივე კოლექციაში აისახა. ბრენდზე ბევრი დაიწერა უცხოურ პრესაში. ასევე აღსანიშნავია Liya-ს საყურეები, რომლებიც დიდი პოპულარობით სარგებლობს საქართველოსა და მის ფარგლებს გარეთ.

როგორც დიზაინერი გვიყვება, გაზაფხული-ზაფხულის კოლექციის მთავარი ინსპირაცია  80-იანი წლების ბოლო პერიოდის მოდაა. კოლექცია საქმიან ქალს განასახიერებს, რომელიც სინაზითა და ქალურობით გამოირჩევა.

 

Liya  რამდენიმე სეზონია მოდის კვირეულებზე გამოჩნდა და ახალბედა დიზაინერად ითვლება. მოგვიყევით რატომ გადაწყვიტეთ სამოსის ბრენდის გაკეთება და რამ შეგიწყოთ ხელი?

ბავშვობაში ვენის სამხატვრო აკადემიაში ჩაბარებას ვფიქრობდი, მაგრამ რაღაც მიზეზების გამო გადავიფიქრე. მინდოდა დაახლოებით იგივე მიმართულებით გამეგრძელებინა სწავლა და ჩავაბარე ფლორენციაში, პოლიმოდას აკადემიაში, სადაც მოდის დიზაინს ვსწავლობდი. ევროპაში, სხვადასხვა ადგილას მივიღე სამუშაო გამოცდილება და საბოლოოდ, მაინც საქართველოს დავუბრუნდი. ბრენდის დაფუძნებაში საკმაოდ დიდი როლი ითამაშა გარემომ. საქმის წამოწყების პროცესში აქტიურად იყვნენ ჩართულები როგორც ჩემი მეგობრები, ასევე აღნიშნული სფეროს წარმომადგენლები.

LIYA3

როგორია Liya-ს მანდილოსანი?

LIYA თანამედროვე, საქმიანი მანდილოსანია, რომელსაც ყოველდღიურად, სამუშაო გარემოშიც კი გემოვნებიანად აცვია.  ის,  რთული გრაფიკის მიუხედავად, ყოველთვის ინარჩუნებს ელეგანტურობასა და სინაზეს.

რა იყო ახალი კოლექციის ინსპირაცია და რა პრინციპით შეარჩიეთ ფერები და მატერია?

ზოგადად, გაზაფხული-ზაფხულის შეგრძნებაა. ჩვენ უკვე არსებული სტილი გადავათამაშეთ სამხრეთ საფრანგეთის 60-იანი წლების ტენდეციებით. ჰაეროვანი ქსოვილები, პასტელური ფერები და სამოსი გაფორმებულია ვალანებით.

LIYA5

კოლექციის შექმნისას ითვალისწინებთ თუ არა ამა თუ იმ სეზონის ტენდენციებს?

ტენდენციებს მიზანმიმართულად არ მივსდევთ, თუმცა კოლექციის შექმნის პროცესში გარკვეულ როლს მაინც თამაშობს.  გარდაუვალია მოდის ძირითად მიმართულებებს გვერდი აუარო, მაგრამ ბრენდის პერსონალურ ხაზს არ უნდა გადაუხვიო.

თქვენი კოლექცია წარმოდგენილი იყო Mercedes-Benz Fashion Week-ის ფარგლებში. როგორი რეზონანსი მოჰყვა უცხოელი სტუმრებისა და პრესისგან?

LIYA4LIYA-ს კოლექციის ჩვენებას საკმაოდ დიდი გამოხმაურება მოჰყვა ჩვენების დროს ჩამოსული სტუმრებისაგან. კოლექციის ნახვა შეგეძლოთ, როგორც ცნობილი ჟურნალების ვებ-გვერდებზე, ასევე გავრცელებულ სოციალურ ქსელებში „Facebook”-სა და“Instagram“-ზე. ცნობილი ქუჩის მოდის ფოტოგრაფების ფოტოების სოციალურ გვერდებზე გამოჩენამ, სადაც სხვადასხვა ადამიანები ატარებენ LIYA-ს სამოსს და განსაკუთრებით საყურეებს, ძალიან გაზარდა  მოთხოვნა პროდუქტზე და გამოიწვია ბრენდის საკმაოდ მცირე დროში პოპულარიზაცია.

აქვს თუ არა Liya-ს კოლაბორაციები და რა აზრის ხართ სხვადასხვა ბრენდთან თანამშრომლობაზე?

მოცემულ ეტაპზე კოლაბორაციები არ გვაქვს, თუმცა სამომავლოდ არ გამოვრიცხავთ თანამშრომლობას სხვადასხვა ბრენდთან.  მოდის სამყაროში, ყოველთვის საინტერესო და რაღაც დოზით აუცილებელიცაა ამა თუ იმ დიზაინერთან ან არტისტთან ერთად მუშაობა.

LIYA6

რომელია თქვენი ფავორიტი ქართველი და უცხოელი დიზაინერი?

ბევრი ქართველი დიზაინერის ნამუშევრები მომწონს, მაგრამ კონკრეტულად დასახელება გამიჭირდება. უცხოელებიდან ძალიან უპირატესობას ვანიჭებ იმ არტისტებს, რომლებმაც მოახდინეს არსებული ბრენდების რეაბილიტაცია, მაგალითად ტომ ფორდი და ფიბი ფილო.

დაიწყეთ თუ არა მუშაობა ახალ კოლექციაზე და როდის შეძლებს საზოგადოება მის ხილვას?

დიახ, სამუშაო პროცესი დაწყებულია, აქტიურად ვემზადებით შემოდგომა-ზამთრის ჩვენებისთვის. განახლებული კოლექციის ხილვას ქართველი და უცხოელი საზოგადოება შეძლებს მაისში, კვლავ მერსედეს ბენცის მოდის კვირეულის ფარგლებში.

რა არის Liya-ს სამომავლო გეგმები?

რა თქმა უნდა ჩვენი სამომავლო გეგმაა უფრო გავიზარდოთ როგორც ბრენდი და გავხდეთ ბევრად უფრო ცნობადი და მოთხოვნადი მსოფლიო ბაზარზე. ეს ბრენდის წარმატებისთვის გარდაუვალი კომპონენტებია.

 

Text: Ivane Keshikashvili

Photo: GRIGOR DEVEJIEV

Mua: Regini Make-up

Model: Mariam Budagashvili

LIYA2

 

 

 

ზამთრის ექსტრემი

Ivaneჩემი ბლოგი ამჯერად წარმოგიდგენთ ზამთრის სეზონის ერთ-ერთ ყველაზე გავრცელებულსა და ბევრისთვის საყვარელ განტვირთვის საშუალებას, თხილამურებზე სრიალს. სპორტის  ეს სახეობა განსაკუთრებით აქტუალური თებერვლის თვეშია. ზამთრის კურორტებიც, სწორედ წელიწადის ამ პერიოდში, სარგებლობს დიდი პოპულარობით. ზამთრის სპორტს უამრავი მიმდევარი ჰყავს, რომლებიც ცდილობენ  ყოველწლიურად ესტუმრონ ამა თუ იმ ადგილს დასასვენებლად, განსატვირთად და რაც მთავარია, სპორტული ჟინის დასაკმაყოფილებლად. თხილამურები, სნოუბორდი,  ფრისტაილი – ეს იმ რეკრეაციული აქტივობების არასრული ჩამონათვალია, რომელის გამოც აღნიშნულ ადგილებს სტუმარი არ აკლია.

 

თუ ისტორიას გადავხედავთ, თხილამურების წარმოშობა თითქმის ხუთი ათას წელს ითვლის. ალბათ არავის გაუკვირდება, რომ თანამედროვე თხილამურების პიონერები სკანდინავიელები და  ჩრდილოეთის სხვა ტომების მკვიდრნი არიან, სადაც წელიწადის უმეტეს დროს ცივი კლიმატი,  გრძელი და თოვლიანი ზამთარია. ამ ინვენტარის თავდაპირველი დანიშნულებაც სწორედ ყოფაცხოვრებაში,1928 ნადირობისას ან საბრძოლო მოქმედების დროს  თოვლში მოხერხებულად გადაადგილება იყო.ეს განსაზღვრავდა მის მაშინდელ პროპორციებსაც. ახლანდელისგან განსხვავებით, პირველი თხილამურები ასიმეტრიული ფორმის იყო, რომლისგანაც ცალი ხის ბრტყელ და გრძელ ნაჭერს წარმოადგენდა, სოლო მეორე, მოკლე და მახვილი ბოლოებით, გამოიყენებოდა წონასწორობის დასაცავად და ადვილად გასაჩერებლად. თხილამურები ხშირ შემთხვევაში ცხოველის ტყავით იყო დაფარული, რომ აღმართზეც მარტივი  ყოფილიყო  მოძრაობა.  ასიმეტრიულ თხილამურებს ჩრდილოეთ შვედეთსა და ფინეთში მეცხრამეტე საუკუნემდე იყენებდნენ.  1767 წელს მოეწყო პირველი შეჯიბრი თხილამურებით სრიალში, რომელიც რეალურად მოიცავდა ამჟამად არსებულ რამდენიმე სახეობას.  მოგვიანებით, სათხილამურო სპორტის  სახეობების ჩამოყალიბებამ,  მას იერსახე შეუცვალა. ხის მოკლე /საშუალოდ 150 სანტიმეტრი/ და განიერი /15-20 სმ/ თხილამური შეცვალა, გრძელმა და დამუშავებულმა პლასტმასის თხილამურმა, რომლის სიგრძე 170-220 სანტიმეტრია და სიგანე 5-8სმ. ნორვეგიელების დამსახურებით, ეტაპობრივად იგი მთლიანად იქცა სპორტულ აღჭურვილობად და მიიღო ამჟამინდელი სახე. 1877 წელს ნორვეგიაშივე ჩამოყალიბდა მოთხილამურეთა პირველი სპორტული საზოგადოება. თოვლით დაფარულ მთიან ადგილებში მასობრივად დაიწყო სასმთო-სათხილამურო კურორტებისა და სასრიალო ბილიკების გაშენება.

20131230-pictures-madonna-skiing-gstaad-switzerland-01დღესდღეობით  ზამთრის კურორტებისა და სასრიალო ტრასების ფართო არჩევანია მთელ მსოფლიოში და ისინი, ვინც გულგრილები არ არიან სპორტის ამ სახეობის მიმართ, სეზონის დადგომისთანავე სტუმრობენ ცნობილ სამთო კურორტებს, როგორც სასრიალოდ და ადრენალინის მისაღებად, ასევე სათხილამურო მოდის სიახლეების წარმოსაჩენად.  დამსვენებელებისთვის ცნობილია ის ჭეშმარიტება, რომ ცნობილი ბრენდების, როგორიცაა შანელი, დიორი და სხვა,  სათხილამურო კოსტიუმებში უმეტესად დამწყები მოთხილამურეები არიან გამოწყობილები, რომლებსაც სრიალი უჭირთ და ჩაცმულობით ცდილობენ ყურადღების მიპყრობას. პროფესიონალები კი ძირითადად ხელმისაწვდომი ბრენდების კომფორტულ სამოსს ირჩევენ. მათ შორისაა უამრავი ცნობილი ადამიანი, ე.წ. ვარსკვლავები,  რომლებსაც საკუთარი ფავორიტი სასრიალო ადგილები აქვთ.

image146შვეიცარიის სათხილამურო კურორტი კლოსტერსი ინგლისელი სამეფო ოჯახის საყვარელ სასრიალო ადგილს წარმოადგენს დღემდე.  პაპარაცებს იქ ხშირად დაუფიქსირებიათ პრინცი ჩარლზი და პრინცესა დაიანა, ახლა კი აღნიშნულ კურორტს ხშირად სტუმრობენ პრინცი უილიამი და მისი მეუღლე ქეით მიდლტონი, რომლებიც  ტრადიციული ინგლისური სპორტის სახეობებისაგან განსხვავებით, უპირატესობას თხილამურებით სრიალს ანიჭებენ. შვეიცარიის ალპების ხშირი სტუმარია მადონა და პერის ჰილტონი, რომელიც  მზადაა გადაუფრინოს ოკეანეს, რომ ისიამოვნოს საკუთარი ჰობით. სისტემატურად სტუმრობდნენ იტალიურ ალპებს ტომ კრუზი და ქეით ჰოლმსი.  9 წლის ასაკში, სრილისას მიღებულმა სერიოზულმა მოტეხილობებმა, ვერ შეაშინა მომღერალი ჯასტინ ტიმბერლეიკი და იგი დღემდე დასაშვებად ირჩევს  ყველაზე სახიფათო მარშრუტებს. სეზონზე სისტემატურად სტუმრობს სამთო კურორტებს ცნობილი მევიოლინე ვანესა მეი, რომელიც ამბობს, რომ მისი თხილამურებზე სრიალის სტაჟი, აღემატება ვიოლინოზე დაკვრისას. სათხილამურო სპორტის ნამდვილი გულშემატკივარია მომღერალი გვენ სტეფანი, რომელმაც მცირეწლოვანი შვილიც კი დააყენა თხილამურებზე.Photos-Gwen-Stefani-Gavin-Rossdale-Kingston-Rossdale-Skiing-Utah მსახიობი ქეით ჰადსონი კი სასრიალოდ ირჩევს კოლორადოს შტატში, ასპენის ყველაზე ციცაბო ფერდობებს. საერთოდ ასპენი ძალიან პოპულარული კურორტია ვარსკვლავებს შორის. იქ შეხვდებით  ჯენიფერ ენისტონს, ქეით მოსს, მერაი ქერისა და ნიკ ქენონს, უილ სმიტს, ჯონი დეპსა და  ბევრ სხვა ცნობილ სახეებს. კურორტის მუდმივი სტუმარია ვიქტორია ბექჰემი, რომელიც თვლის, რომ თხილამურებით სრიალი საუკეთესო ვარჯიშია სხეულისა და ფეხებისათვის და წვავს ყველაზე მეტ კალორიას. მანვე შემოიტანა სათხილამურო გლამური მოდაში, როცა პირველად გამოჩნდა ესპანეთის სამთო კურორტზე, ცნობილი ბრენდის შავ კოსტიუმში. უკვე მომდევნო წელს, ვიქტორიას მსგავსი სათხილამურო სამოსით, რომლის ფასი 15000 ევროს აღწევდა, თავს იწონებდა მანდილოსნების უმრავლესობა საფრანგეთის ალპების ყველაზე ელიტარულ კურორტ კურშაველზე.

sxbM1victoria-beckham-and-snow-skiing-gallery

სამთო-სათხილამურო კურორტების მრავალფეროვნებით  არც ჩვენი ქვეყანაა გამონაკლისი  და შეგვიძლია არაერთით მოვიწონოთ თავი. ბაკურიანი, გუდაური, მესტია/თეთრნულდი, ჰაწვალი/, გოდერძი, გომარდული, ბეთანია –  სხვადასხვა დონეზე მოსრიალეებს საშუალებას აძლევს საკუთარი შესაძლებლობების წარმოსაჩენად და სპორტული ინტერესის დასაკმაყოფილებლად.

aspen

გუდაური სრულიად თანამედროვე სამთო-სათხილამურო კურორტია, რომელიც საქართველოში არსებულ ზამთრის კურორტებს შორის, ყველაზე მაღლა მდებარეობს ზღვის დონიდან. გუდაური ჯვრის უღელტეხილზე,  მთა კუდებსა (3006 მ) და მთა საძელეს (3307 მ) ფერდობებზე, ალპურ ზონაშია გაშენებული. კურორტი არსებობის 30 წელს ითვლის, თუმცა ამ მცირე დროში მან სათხილამურო სპორტის მოყვარულთა შორის დიდი პოპულარობა მოიპოვა. მისი ფერდობები ამოუწურავ შესაძლებლობებს სთავაზობს ნებისმიერი დონის მოთხილამურეს.  ყველა სასრიალო ბილიკის კატეგორია დამტკიცებულია Fis-ის/საერთაშორისო სათხილამურო ფედერაცია/ მიერ. კურორტზე არსებული სათხილამურო ფერდები იდეალურად ითვლება სპორტის ექსტრემალური სახეობების Freerider-ისა /გაუკვალავ თოვლში სრიალი, როცა თითოეული მოთხილამურე პარალელურ კვალზე მიდის/ და Heliski-ს /ვერტმფრენით ასვლა მწვერვალზე თხილამურებით დასაშვებად/  მოყვარულთათვის.  კურორტის ერთ-ერთ ძირითადი უპირატესობა სწორედ აღნიშნული სახეობის ხელმისაწვდომობაა, რომელიც მოყვარულებს  4200 მეტრზე, პრაქტიკულად ევროპის მასშტაბით ერთ-ერთ ყველაზე  ექსტრემალურ სიმაღლეზე,   გამომწვევი დაშვების შესაძლებლობას აძლევს.

mestia

უნდა აღინიშნოს კურორტი ბაკურიანი, სადაც ჯერ კიდევ 1934 წელს გაიმართა პირველი შეჯიბრი თხილამურებით რბოლაში. მისი რამდენიმე სათხილამურო ტრასიდან  ერთ-ერთი, ტატრა-პომა, საქართველოში ერთადერთი სერთიფიცირებული ტრასაა საერთაშორისო სამთო–სათხილამურო ფედერაციის მიერ. ეს, კიდევ ერთხელ, ხაზს უსვამს   ჩვენი ქვეყნის დიდ ტურისტულ პოტენციალს.

 

ტექსტი: ივანე ქეშიკაშვილი

ჟურნალი “ბომონდის” თებერვლის ნომრისთვის

რია ქებურიას აბსტრაქტული სპექტაკლები

Ivane

ჩემი ბლოგი და ჟურნალი “ბომონდი” წარმოგიდგენთ ქართველ დიზაინერსა და პერფორმერს რია ქებურიას, რომელმაც მოდიდან და პოდიუმიდან, არტინსტალაციებსა და პერფორმანსებში გადაინაცვლა. ის დაწვრილებით გვიყვება, რამ შეუწყო ხელი, გამხდარიყო გალერისტი და ემუშავა კოლაბორაციებზე სხვადასხვა დიზაინერთან. მის სახელს მსოფლიოს ბევრ პრესტიჟულ გამოცემაში ვხვდებით. რია გვიამბობს თავის ბოლო პერფორმანსზე, რომელიც “მერსედეს-ბენცის” მოდის კვირეულზე წარმოადგინა თბილისსა და მოსკოვში.
– რია ქებურია გახდა გალერისტი და მიატოვა საკუთარი დიზაინერული ხაზი. რატომ მოხდა ასე და რამ შეგიწყო ხელი, გამხდარიყავი არტისტი.

– ალბათ არტისტი ხმამაღალი ნათქვამია, არ ავსულვარ ჯერ ამ საფეხურამდე, მაგრამ ნელ-ნელა მივიწევ. ჩემს დიზაინერულ ხაზს ყოველთვის ჰქონდა საკუთარი ისტორია. როგორც აღვნიშნე, ჩემი პირველი კოლექცია, ქართველ ქალზეა და საფუძვლად უდევს “ქართველი ქალის” ისტორია. ეს სამოსი საკუთარი ხედვით შევქმენი და არ იყო კომერციული. უამრავი სხვადასხვა ელემენტი, აღნიშნულ ისტორიას უსვამდა ხაზს. დიზაინერი არის ადამიანი, რომელსაც უყვარს სამოსი, კარგად მართავს და იცის მისი სწორად ტარება. ჩემი შემოქმედების არსი იყო, რომ ბოლომდე მომეყოლა ესა თუ ის ამბავი. იმ შემთხვევაში, ეს წარმოდგენილი იყო სამოსით, მაგრამ არ აქვს მნიშვნელობა, დახატავ, დახაზავ თუ ტრაექტორიის მიხედვით მოყვები. უამრავი განსხვავებული გზა და ხერხი არსებობს, რომ მთელი ეს ამბავი გახადო რეალიზებული. მოდის ინდუსტრიაში გატარებულმა დრომ შემძინა დიდი გამოცდილება, საკუთარი თვალით დამანახვა ყველა თანამდევი პროცესი, იქნებოდა ეს კერვა, შესყიდვები, გაყიდვები და მივხვდი, რომ ეს რუტინა ყველანაირად უარყოფდა და ხელს უშლიდა ჩემს რეალურ არსს და იმ გადმოსაცემ ამბავს, რისთვისავ ვიღვწოდი.

0D9A7012 cop2y

რეალურად მოდა არის ცალკე ინდუსტრია, თავისი მკაცრი წესებით და თუ მას არ მიჰყვები და არ ითვალისწინებ, ვერ იქნები წარმატებული და ვერც გაიმარჯვებ. მე მსურდა ისტორიის ჩემებურად, მაქსიმალურად კრეატიულად მოყოლა, მაგრამ სამუშაო პროცესში წინა პლანზე სხვა მნიშვნელოვანი საკითხები წამოიწევდა ხოლმე, ქსოვილების შერჩევა, წარმოება, მაქსიმალურად მეტი შეკვეთის მიღება და მივხვდი, რომ ეს ყველაფერი არ იყო ის, რის გამოც მოდას დავუკავშირდი. ბრენდი “რია ქებურია” ჩემი სულიერების ნაწილი არ იყო. ჩემს მენეჯერ გურამ გვასალიასთან თანამშრომლობის შემდეგ რამდენიმე ჩვენება გავმართე და მივხვდი, რომ მერჩია, ვყოფილიყავი მთხრობელი ანუ ე.წ. სთორი თელერი. ბევრი იდეა მქონდა და ამდენ პროდუქტს მარტო ვერ შევქმნიდი. შესაბამისად, უნდა მეპოვა მეთოდი, რომლის საშუალებითაც მოვყვებოდი ჩემს ილუზიასთან ახლოს მდგომ ამბავს და ჩამოვაყალიბედი Ria Keburia Gallery. ამ იდეის გაჩენისთანავე, გავყევი კოლაბორაციის მეთოდს და ხშირად მივმართავ პირდაპირ თუ არაპირდაპირ თანამშრომლობას სხვადასხვა ბრენდთან.ვინაიდან გავხდი გალერისტი, ადამიანი, რომელმაც უნდა გაყიდოს არტისტების პროდუქტი, პირველ რიგში წავედი ლონდონში და სწავლა მარკეტინგისა და გაყიდვების მიმართულებით გავაგრძელე. შემდეგ ყველაფერი დაიწყო პარიზიდან, მას მოჰყვა მოსკოვი, ბერლინი და ბოლოს თბილისი.

– იყო თუ არა საქართველოში შენ მიმართ ინტერესი და როგორ მიიღო ქართველმა საზოგადოებამ შენი შემოქმედება, დაწყებული ჩვენებებით და დამთავრებული პერფორმანსებით?

– ამისთვის დიდი გზა გავიარე. პერფორმანსების კეთება მხოლოდ ერთი წელია დავიწყე. მიმაჩნია, რომ მანამდე ასე ზუსტად ვერ გამოვხატავდი ჩემს იდეებსა და ილუზიებს, მაგრამ ამისდა მიუხედავად, ყოველთვის იყო დაინტერესება და თანამშრომლობის შემოთავაზება პარიზიდან და შემდეგ ბევრი კარგი შედეგი.
ვხედავდი, რომ პოდიუმზე მოსიარულე ჩემი პერსონაჟები იყვნენ გადატვირთულები და გადაპრანჭულები. მხოლოდ ეს სვლა არ უხდებოდა ჩემს კონცეფციას და ვერ ვხვდებოდი პრობლემის არსს. სხვადასხვა მოდის კვირეულზე შოუებს ვაწყობდი და რეალურად, ეს არ იყო დასრულებული პროდუქტი. რაღაც ეტაპზე მივხვდი, რომ პერსონაჟებს, რომლებიც ჩემს გონებაში ჩნდებოდნენ, უკვე ჰქონდათ თავიანთი როლი, დინამიკა, გარკვეული მორალი და ცხოვრება. პოდიუმზე კი, ეს ყველაფერი იკარგებოდა და რჩებოდა მხოლოდ ვიზუალი, რომელიც საუკეთესოდ ემსახურება კომერციულ მიზნებს. ჩემი პერსონაჟები კი რეალურად არ იყვნენ პოდიუმისთვის განკუთვნილნი და თავადაც ნაკლებად მაინტერესებდა კომერციული მოდა. მინდოდა წარმომედგინა არტპერფორმანსები ფეშენის გავლენით. გამოცდილებამ ცხადყო, რა დიდი ძალა აქვს ვიდეოარტს. როცა გადავწყვიტე, რომ ჩემი ბრენდი გადაქცეულიყო გალერეად, დავხვეწე გადმოსაცემი ამბები. არ გამოვტოვე არც ერთი სეზონი მოდის კვირეულებზე და ნაბიჯ-ნაბიჯ, ექსპერიმენტებით მივაღწიე Ria Keburia Gallery-ს. საქართველოს მხრიდან დიდი ინტერესი იყო, რადგან ჩვენს ქვეყანაში არ არის ბევრი არტისტი, რომელიც არტინსტალაციებს აკეთებს. უკვე დიდი ხანია, ვთანამშრომლობ “მერსედეს- ბენც” თბილისის მოდის კვირეულთან და უკვე ორი წელია, წარმოვადგენ პერფორმანსს.

_MG_9125

– ხშირად გვინახავს სხვადასხვა ცნობილ გამოცემაში, რომ რია ქებურია საუკეთესო ქართველი დიზაინერების სიის სათავეშია დემნა გვასალიასა და დევიდ კომას შემდეგ. შენი აზრით, რამ განაპირობა ეს წარმატება, როცა ასეთ კონკურენტლულ სფეროში მოწინავე პოზიციაზე ხარ. რამ მოხიბლა საზოგადოება, შენმა კომერციულობამ, განსხვავებულობამ თუ პერფორმანსებმა?

– კომერციულობამ ყველაზე ნაკლებად. ალბათ უფრო ჩემმა ისტორიებმა. კარიერის დასაწყისში ნაკლებად ვფიქრობდი კომერციაზე, თუმცა რეალურად, ყველაზე კარგად ის კოლექციები გაიყიდა. ჩემი შემოქმედება, “მე რია ქებურია”, როგორც აღვნიშნე, არის ჩემს პირველ კოლექციებში. შემდეგ უკვე არის სხვადასხვა ადამიანის მიქსი და ცოტა მანიპულაციები, მაგრამ ეს ყველაფერი მაინც ჩემს ისტორიაში რჩება და ალბათ ის რომ არ გამომეცადა, ვინც ვარ, ის არ ვიქნებოდი. კოლექციების გასაფორმებლად არტისტულ აქსესუარებს ვაკეთებინებდი, რომელსაც ზუსტად ვიცოდი, რომ ვერ გავყიდდი. საბოლოოდ, ასე არ მოხდა, სწორი შეფუთვით არაკომერციული აქსესუარებიც გავყიდე, რამაც გამაკვირვა. მე ვიპოვე ის მეთოდები თუ როგორ ვატრიალო და წარვმართო ჩემი ისტორიები. ალბათ ყველაფერ ამის დამსახურებით გავხდი ის არტისტი, ვინც მოხვდა ამ სიებში.

– ბოლო ოთხი სეზონია, შენს შემოქმედებაში ჭარბობს კოლაბორაციები. ბევრ წარმატებულ, როგორც ქართულ, ასევე უცხოურ ბრენდთან თანამშრომლობ. თუ გამოარჩევ რომელიმე მათგანს და აღნიშნული კოლაბორაცია ერთ კონკრეტულ პერფორმანსს ემსახურება თუ ხშირად ერთსა და იმავე ბრენდთან მუშაობ?

_MG_9181– ეს არ არის ერთჯერადი კოლაბორაციები და ჩემს ახლობელ ადამიანებს ავუხსენი, თუ რატომ მივმართავ მას ასე ხშირად. უპირველესად, ვირჩევ ადამიანს, რომელიც ვთვლი, რომ ძალიან მიხდება პიროვნულად და მისი ახლოს გაცნობა მინდა, შემდეგ ეს პიროვნება შემომყავს ჩემს გარემოში. ამ ორი ენერგიის ცვლა მაძლევს დიდ შემოქმედებით ძალას. იმიტომ რომ, პირველ რიგში, მათგან მჭირდება ჩვენი თანამშრომლობის პროდუქტი, რომელსაც ვქმნით და რომელსაც აქამდე არ უარსებია. ეს არის გალერეის ხიბლიც, როდესაც რაღაც პროდუქტი იქმნება მხოლოდ ამ კონკრეტულისთვის. როგორც კოლექციონერი, ვაგროვებ ნიმუშებს და ვაწყობ აუქციონს, რომელიც სერიულად გაყიდის მოგროვებულ მასალას. ეს არის გალერეის კომერციული მხარის მთლიანი კონცეფცია.

– შენს პერფორმანსებს უკვე მოდის კვირეულის გარეთა, სხვადასხვა სივრცეში ვნახავთ?

– უკვე თავისუფალი ვარ დოგმებისგან – გაზაფხული-ზაფხული, შემოდგომა-ზამთარი. ეს არის ჩემი ილუზიები და როგორც კი ახალი იდეა მიჩნდება, ვცდილობ, მოვყვე. ამან მომცა დიდი სულიერი თავისუფლება. რადგან ჩემი იდეების უფრო ხშირად განხორციელება შევძელი და ეს როგორც არტისტს, უფრო რეალიზებულს გამხდის. პარალელურად პიარსა და თითოეული მასალის გაშუქებაზე ვფიქრობ. მაქსიმალურად ვცდილობ, კოლაბორაციის პროცესს დეტალურად მოვყვე, რადგან მხოლოდ პროცესში ჩანს, როგორ მუშავდება ყველაფერი ერთად. ვუსმენ სათითაო არტისტს, რადგან მათში აღმოვაჩინო ახალი, განსაკუთრებული იდეა ან უცხო ექსპერიმენტი. ეს არის რაღაც გაზიარებული ნიჭი, მიზნები, რომ შეიქმნას საინტერესო მონათხრობი.

_MG_9223

– შენი ბოლო პერფორმანსი, სახელწოდებით “Dom Moi Mili Dom”, “მერსედეს-ბენცის” მოდის კვირეულის ფარგლებში ვიხილეთ. რა იყო ინსპირაცია ან ამ სახლით ხომ არ შექმენი ის სულიერი გარემო, რაც რეალურად გინდა, რომ გქონდეს?

– ძირითადად ლონდონის ქუჩებში სეირნობისას მოდის ინსპირაცია და ხედვები. ვხედავ, ჩემი პერსონაჟები როგორ ქმნიან ამ ნივთებს. ეს ავხსენი ჩემებურად, რომ ერთადერთი ადგილი, რომელიც ბოლომდე მეკუთვნის, არის ჩემი გალერეა, იმიტომ, რომ ფიქრებით მუდმივად იქ ვარ, ვერ გამოვდივარ და ის არის ჩემი სახლი. არ ვარ ის ადამიანი, რომელსაც აქვს თავისთვის მოწყობილი მყუდრო ადგილი. სულ ვმოძრაობ. ამიტომ მგონია, რომ რაღაცას მოწყვეტილი ვარ და “Dom Moi Mili Dom”-ს ბოლომდე ვეკუთვნი. ეს არის სიურრეალისტური ადგილი, რომელიც შექმნილია ჩემი პერსონაჟებისა და კოლაბორაციებისგან, რომლებიც ქმნიან ჩემთვის მყუდრო სივრცეს. ის გენდერული თანასწორობა, რომელიც ყოველთვის იგრძნობა და ნებისმიერი საჭირო ობიექტი, დივანი, საწოლი, ყველა ერთნაირად მიყვარს და ყველას ერთნაირი ძალა აქვს ჩემთვის. ეს არის ის ადგილი, რომელიც მხოლოდ ჩემი სახლია.

_MG_9204– აღნიშნულ პერფორმანსში თავადაც მონაწილეობდი და სცენაზე პირველად გამოჩნდი როგორც პერსონაჟი. რა გრძნობა იყო და რატომ გადაწყვიტე, რომ მოქმედი პირი შენც ყოფილიყავი?

– ეს პერფორმანსი ჩემ გარეშეც შეიძლებოდა გაკეთებულიყო. მაგრამ ეს იყო ექსპერიმენტი, შევძლებდი თუ არა გამოსვლას როგორც პერფორმერი, რომელიც მიმაჩნია, რომ იდეალურად უხდებოდა თემატიკას. მოვსინჯე, იყო თუ არა ეს ის გარემო, სადაც შევძლებდი, რომ მეცხოვრა. ჩემმა მონაწილეობამ ბოლომდე დაამტკიცა, რომ ეს ილუზიები არის ჩემი, რაც იყო მთავარი ბიძგი. ამით არ იგულისხმება, რომ თემატიკის მიუხედავად, შემდგომ პერფომანსზეც ვიქნები. აღნიშნულ შემთხვევაში, ეს იყო ჩემი სახლი და თავს უფლება მივეცი, რომ გამოვსულიყავი როგორც ისტორიის ნაწილი.

– “Dom Moi Mili Dom” გადაწყვეტილია ღია, აქრომატულ ფერებში, თეთრისა და ნაცრისფრის ტონალობაში. ახალ კოლექციაზე ფიქრისას, მიმართავ თუ არა ტენდენციებს?

– არ გამითვალისწინებია და არ მიმიცია კონკრეტული ფერი ჩემი დიზაინერებისთვის, ერთად განვიხილეთ და გადავწყვიტეთ, თუ როგორი სახლი შეიძლებოდა ყოფილიყო. დავიწყეთ ინსპირაციებიდან, არტისტების სხვადასხვა ნაშრომიდან გავაკეთეთ მუდბორდი და იმის მიხედვით შევქმენით კოლექცია. ეს სახლი არის ერთობლივი ძალებით შექმნილი და წინასწარ ზუსტად ვერ განვსაზღვრავდით, როგორი გამოვიდოდი და სწორედ ესაა ინტრიგა. მაგრამ ზუსტად ვიცოდი, რომ ამ სახლში იქნებოდა ჩემთვის მისაღები სულიერი გარემო და ყველაზე მეტად ეს მსიამოვნებდა.
_MG_9396

– რა სამომავლო გეგმები გაქვს და როგორი კონცეფციით განავითარებ ღია Keburia Gallery-ს.

– დაინტერესებული ვარ “მერსედესის ” მოდის კვირეულებში მონაწილეობაზე, რადგან ვთვლი, რომ არის დიდი საფეხური. მე ვქმნი უფრო კონცეპტუალურ არტპერფორმანსებს და ბევრ გალერეას აინტერესებს ჩემი ხედვა. ბევრ საინტერესო პროექტზე ვმუშაობ, რომლის პრეზენტაციაც მალე იქნება. მომავალს რაც შეეხება, არ ვიცი, სად ვიქნები ორი წლის შემდეგ. ჩემი მიზანია, გავაკეთო დიდი არტაუქციონი, სადაც ჩემი ყველა არტისტი წარმოდგენილი იქნება უამრავი კოლექციონერის, ბაერისა და ხელოვნების მოყვარულის წინაშე.

Text: Ivane Keshikashvili

Photo: Alina Usmanova
Designers: ANYA MOKHOVA, MARUSIA NUZAUVTSOVA, MUZARADI, LEATHER LIKE WOOD.

გზავნილი მინის კედლიდან

Ivane

ყოველთვის რთულია ზუსტად განსაზღვრო ფართომასშტაბიანი კულტურული ფენომენის საწყისი წერტილი. ეს არის ერთმანეთთან მეტნაკლებად ურთიერთდაკავშირებული მოვლენების მთელი კომპლექსი. ჩვენთვის უცნობია, პირველად ვინ გადაწყვიტა შემოქმედებითად დაემშვენებინა საკუთარი სავაჭრო ობიექტის ფასადი, მაგრამ ჩვენთვის ცნობილია რიგი მოვლენები და ადამიანები, რომლებმაც მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინეს ვიტრინების ვიზუალურ შერჩევაზე.

ღია ბიზნესი და საკუთარი პროდუქციით სიამაყე მთავარი მოტივატორია ნაწარმის საქვეყნოდ აფიშირებისათვის. 1830-იან წლებში საქონლის არტისტულად დემონსტრირებამ, საფუძველი ჩაუყარა თანამედროვე ვიზუალურ მერჩენდაიზინგს. მსგავსი აქცენტირება ნაწარმზე დღესაც აქტუალურია. ფლორისტები მომხმარებელთა მოსახიბლავად ღიად, გამოსაჩენ ადგილას  აწყობენ უამრავ ლამაზ და სურნელოვან თაიგულს,  სტილისტები თავიანთ სავარძელს მინასთან ახლოს დგამენ, რათა მათი ოსტატობა ყველასთვის დასანახი იყოს, საცხობებში უხვად გამოფენენ ახლადგამომცხვარ პურსა თუ ფუნთუშეულს და ა.შ.

23805525_1367293283393140_486162219_n23846366_1367293223393146_1962688270_n

მოზრდილი მინის ფილების ტექნოლოგიის დანერგვამ მე-19 საუკუნის 40-იან წლებში, ხელი შეუწყო ვიტრინების განვითარებას. თვითონ დასახელება წარმოდგება  ფრანგული  სიტყვისგან „vitre“ , რაც მინას ნიშნავს. ასეთ მოზრდილ შუშაზე პირველად ყურადღება გაამახვილეს უნივერმაღებმა, რომლებიც იმ პერიოდში ითვლებოდნენ ყველაზე პროგრესულ სავაჭრო ობიექტებად. მსოფლიოში პირველი უნივერმაღი „ბონ მარშე“  1850 წელს პარიზში ასტრიდ ბუსიკომ გახსნა. მისი სურვილი იყო დაეარსებინა მაღაზია, რომელშიც გაიყიდებოდა ყველაზე მრავალფეროვანი საქონელი და მომხმარებელი თავისუფლად შეძლებდა იქ სეირნობას. მსგავსი სავაჭრო ცენტრების კონცეფცია სწრაფად გავრცელდა და ძალიან პოპულარული გახდა ამერიკის შეერთებულ შტატებშიც. ყველა მათგანი დიდ გავლენას ახდენდა ვიტრინების განვითარებაზე, რომლებიც როგორც სცენა ისე იზიდავდა გამვლელის მზერასა და ყურადღებას და აიძულებდა გაჩერებულიყო სანახავად.

louis-vuitton-find-a-store-us-louis-vuitton-masters-–-a-collaboration-with-jeff-koons-pop-up-store--StFi_Louis_Vuitton_New_York_Madison_Pop_Up_03_DI3

ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი პიროვნება, რომელმაც გავლენა მოახდინა ვიტრინის ვიზუალურ შერჩევაზე, ამერიკელი ჰარი გორდონ სელფრიჯი იყო. მან 1909 წლის 15 მარტს ლონდონში გახსნა საკუთარი სავაჭრო ცენტრი Selfridge’s,  რომლის უზარმაზარი ვიტრინები ღამით ნათდებოდა, რაც იმ პერიოდისთვის რევოლუციური სიახლე იყო. ხალხს შეეძლო ღამითაც დამტკბარიყო იქ გამოფენილი ნივთების ყურებით. მეწარმე ყველა შესაძლებლობას იყენებდა მყიდველის მოსაზიდად. მაგალითად, 1909 წლის ივლისში მფრინავმა ლუი ბრელიომ აეროპლანით გადაუფრინა ლა მანშს და დაჯდა კენტის საგრაფოში, დილის 10 საათზე კი მისი საფრენი აპარატი  უკვე ამშვენებდა სელფრიჯის ვიტრინას. იმ დღეს მის სანახავად  50 000 ადამიანი მოვიდა. დღემდე სელფრიჯი რჩება სავაჭრო ცენტრად, რომელიც ადგენს ტენდენციებს ვიტრინების ვიზუალურ გაფორმებასა და მერჩენდაიზინგში.

 

23804666_1367293203393148_1200477686_n1930 წელს მხატვარ-სიურეალისტმა სალვადორ დალიმ მიიღო შეთავაზება და  გააფორმა Bonwit Teller-ის ორი უნივერმაღის ვიტრინა. ე.წ. „ქუჩის ხელოვნება“ ავიდა განსხვავებულ საფეხურზე, როდესაც დალიმ ვიტრინიდან წარმოადგინა თავისი კომპოზიცია „ნარცისი“, მაგრამ მან ამჯერადაც ბევრად გაასწრო ეპოქას და კომპოზიცია მალევე აიღეს უამრავი მითქმა-მოთქმისა და საყვედურის გამო. დალის მარცხმა ვერ დააფრთხო ენდი უორჰოლი, ჯასპერ ჯონსი, ჯეიმს როზენკვისტი, რობერტ რაუშენბერგი და სხვები, რომლებმაც თავისი შემოქმედებითი კარიერა 1950-იან წლებში სწორედ ნიუ-იორკის უნივერმაღების ვიტრინების გაფორმებით დაიწყეს.

მხოლოდ მსხვილი სავაჭრო ცენტრები არ ზრუნდავდნენ „მინის სცენის“ ვიზუალზე, მოდის განვითარებასა და პოპულარობის ზრდასთან ერთად, დიზაინერებმაც დაიწყეს ფიქრი ვიტრინებზე. პიერ კარდენი, ვივიენ ვესტვუდი, მერი კვანტი – იყვნენ ის პიონერები, რომელებმაც ახალგაზრდებს მიუთითეს და განუსაზღვრეს, რომელ სოციალურ ფენას უნდა მიეკუთვნებოდნენ. მათი მოდის სახლების გაფორმებული ვიტრინები შთააგონებდა ახალგაზრდებს.

1990-იან წლებში თავბრუდამხვევად განვითარდა ტექნოლოგიები, გაჩნდა ისეთი სუპერ-ბრენდები, როგორიცაა პრადა,  გუჩი. ვიტრინები იქცა ძლიერი მარკეტინგული ბიუჯეტით გამყარებულ პროპაგანდულ მანქანებად, რომლებიც ყიდდნენ არა მხოლოდ საქონელს, არამედ ცხოვრების სტილსა და ცნობიერებას. მოდური მაღაზიების ვიტრინებში, საიდანაც წლების მანძილზე თავს გვაწონებდნენ მანეკენები, გაჩნდა პრიალა, უზარმაზარი  ფოტოები მოდელებისა, რომლებიც ბრწყინავდნენ პოდიუმებზე.  ამასთან ერთად, ვიტრინების სპეციალური ეფექტური განათება ქმინდა საჭირო გარემოს და ერთგვარ თეატრალურ ეფექტს.

ცნობილი ბრენდების ვიტრინები ახალი კოლექციებისა და სეზონების მიხედვით იცვლება. ყველა მაღაზია ცდილობს, რომ სხვადასხვა ინოვაციური ხერხით გაგვაკვირვოს და განსაკუთრებული ყურადღება მიიქციოს. ვიტრინოლოგები ცდილობენ შექმნან გარკვეული შინაარსის მქონე ვიტრინა, რომელიც იქნება რაღაც ახალი და აუცილებლად დასამახსოვრებელი.

a16b24bacd303d6ea87d5d43da9dd7eb

ყოველთვის გამორჩეულია იტალიური  ბრენდის Gucci ვიტრინები თავისი ინოვაციურობითა და რა თქმა უნდა,  უხვი ფერების კომბინაციით. ამ შემოდგომაზე კი ბრენდის ვიტრინის კედლებზე სკამები გამოჩნდა. კონცეფციაც და ფერები – ყველაფერი ბრენდის სტილში.

04_Prada_Martino_Gamper-1290x650

ოპტიკური ილუზიის წყალობით, პერსპექტივასთან თამაში უმაღლეს დონეზეა წარმოდგენილი  Prada-ს ვიტრინებში, რომელიც ყოველთვის დახვეწილობით გამოირჩევა.

არანაკლებ დასამახსოვრებელ ვიტრინებს ქმნის Louis Vuittoni.  ცალკე უნდა აღინიშნოს, ჯეფ კუნსთან კოლაბორაციით შექმნილი კოლექცია Masters. ვიტრინებში წარმოდგენილია ლეგენდარული მხატვრების ცნობილი ნამუშევრების რეპროდუქციები, რომლებიც ამშვენებს ბრენდის ჩანთებსა თუ აქსესუარებს.

05_FENDI & Anke Eilergerhard _ Palazzo FENDI windowsახალგაზრდა გერმანელმა მხატვარმა ანკე ეილერგერხარდმა Fendi-ს 2017 წლის საზაფხულო ვიტრინებისთვის  სილიკონისგან  შექმნა ზღაპრული კომპოზიცია Sweet Dream, რომელიც გვაგონებს ფაიფურის ყვავილებით მორთულ ნაღების კოშკს.

 

აუცილებლად უნდა აღინიშნოს  Desso-ს ვიტრინა ლონდონში, რომელის პრეზენტაციაც შედგა  კლერკენველის დიზაინის კვირეულზე. ცნობილმა ორიგამის დედოფალმა კაილა მაკალუმმა,  შექმნა უნიკალური ხელნაკეთი არტ-ინსტალაცია  ქაღალდისგან.

 

ალბათ ერთ-ერთი ყველაზე არაორდინალური ვიტრინა Vetements-ს ეკუთვნის. ნიუ იორკში მეხუთე ავენიუზე მდებარე ბრენდის მაღაზიის ვიტრინებში ტანსაცმლის გორაკები გამოჩნდა, რომელიც მეორეული სამოსის ბაზრობას გვაგონებს.

eb81b68bc0c65f66657b817e0b85cb43

 

640846114_780x439განვითარებულმა ტექნოლოგიებმა და მარავალფეროვანმა მასალებმა წარმოშვა სრულიად განსხვავებული, ინტერაქტიული და კინეტიკური ვიტრინები. ქეით სპეიდის  დაპროექტებული ინტერაქტიული ვიტრინა ნიუ-იორკში, თვითონ ყიდის მასზე განთავსებულ საქონელს დისფლეის საშუალებით, საიდანაც შესაძლებელია საქონლის არჩევა და შეძენა. ნივთი 1 საათის განმავლობაში მოაქვთ მითითებულ მისამართზე. აღსანიშნია  United Arrows-ის  Kinect ტექნოლოგიით მართული დამონტაჟებული მარიონეტები, რომლებიც იმეორებენ გამვლელთა მოძრაობებს. ეს საუცხოო მეთოდია ყურადღების მისაპყრობად. აგრეთვე, უნდა აღვნიშნოთ Biffi-ს კინეტიკური ვიტრინები იტალიაში, რომლებიც ხელის მოძრაობებისა და მიმართულებების შესაბამისად განიცდის ტრანსფორმაციას.

ცალკე აღსანიშნია სადღესასწაულოდ გაფორმებული ვიტრინები. განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა შობა-ახალი წლის მორთულობას. წინა საახლწლოდ  გაფორმებული მოდური მაღაზიების ვიტრინები, ერთგვარად ქალაქის ერთ-ერთ მთავარ ღირშესანიშნაობას წარმოადგენს.

image

ჩემი აზრით, გასულ ახალ წელს გამოირჩეოდა Tiffany & Co-ს ვიტრინები, რომელის ინსპირაციაც იყო ნიუ-იორკი. ცნობილი ნაძვის ხე როკფელერის ცენტრთან ანგელოზების ხეივანით, მანჰეტენის ცათამბრჯენების სილუეტები და თვით დათოვლილი ტიფანის მაღაზია, შთამბეჭდავად გამოიყურებოდა და სადღესასწულო ატმოსფეროს ქმნიდა, ბრენდის საიუვილერო ნაწარმსა და სასაჩუქრე ცისფერ კოლოფებთან ერთად.

10_new-year_shop-windows_2016_Posta-Magazine

გამოირჩეოდა ლორენცო პაპასას არქტიკული შობის თემა პოლარული 3D დათვებით Galeries Lafayette-სთვის  და Bergdorf Goodman-ის ექსტრავაგანტული ბუნებრივი მოტივები, სადაც კლასიკურ დიორამებს მომენტალურად გადაჰყავდა მნახველი სუსხიანი ქალაქიდან ტროპიკულ ტყეში. ექსპონატებს აფორმებდა ძვირფასი ქვები და ცოცხალი თევზები დეკორატიულ აუზებში.

თანამედროვე სამყაროში ვიტრინის დიზაინი ხელოვნების დარგია, რომელსაც ვიტრინატორი ქმნის და დღესაც  მთავარ ამოცანად რჩება, მომხმარებელს ვიტრინებიდან გაუგზავნონ სპეციალური, ზუსტი გზავნილი.

bergdorf-credit-ricky-zehavi-c2a92016image (1)

Untitled.png

 

ტექსტი: ივანე ქეშიკაშვილი

ჟურნალი “ბომონდის” დეკემბრის ნომრისთვის

 

ჯეფ კუნსი – ახალი ხედვის დიდოსტატი თუ კიტჩის მეფე?!

Ivaneთანამედროვე ხელოვნებაში  უამრავ საინტერესო შემოქმედს, კერძოდ, მოქანდაკეს ვხვდებით. დღესდღეობით მასალების მრავალფეროვნება  შესაძლებას იძლევა შეიქმნას ახალი და სრულიად წარმოუდგენელი ნიმუშები. ალბათ, გასული საუკუნის მიწურულს ვერავინ წარმოიდგენდა, რომ უბრალო ბუშტის ძაღლი დიდ ქანდაკებად გადაიქცეოდა და უამრავ წამყვან გალერიაში საპატიო ადგილს დაიკავებდა.   ყველა მიხვდება, რომ საუბარია ამერიკელ არტისტზე, მოქანდაკე ჯეფ კუნსზე. მას ბანალური ობიექტების დიდოსტატს უწოდებენ. ეს, რა თქმა უნდა, ხუმრობით. კუნსის შემოქმედება თანამედროვე მოქმედი არტისტებიდან ყველაზე ძვირადღირებულია. მისი ნარინჯისფერი  „ბუშტის ძაღლი“ 2013 წელს კრისტის აუქციონზე  58,4 მილიონ ამერიკულ დოლარად გაიყიდა, რაც სრული რეკორდია მსოფლიოში. კრიტიკოსების აზრი მისი შემოქმედების მიმართ, ორ ნაწილად არის გაყოფილი. ზოგს  ახალი ხედვის დიდოსტატად მიაჩნია, ზოგიც კი არსებულის სარფიანად გამოყენებაში სდებს ბრალს. ასეა თუ ისე, თამამად შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ჯეფ კუნსი სრულიად ახალი სახელია თანამედროვე ხელოვნებისა და ქანდაკების ისტორიაში. მისი შემოქმედება ყოველთვის ექსპერიმენტია, საზღვარია  განვითარებულ ხელოვნებასა და  მასკულტურას შორის, ურთიერთობაა საკუთარ თავსა და სამყაროს შორის.

jeff-koons

“ვფიქრობ ხელოვნება იყენებს ყველაფერს, რაც შენს გარშემოა, რაც შენი წარსულია. ჩემმა შემოქმედებამ გააქრო ჩემში ყველა შინაგანი დაბრკოლება და შიში. აი ესაა მთავარი წარმატების გასაღებიც“ – ჯეფ კუნსი.

Blue-balloon-dog

კუნსი 70-იანი წლებიდან იყენებს გასაბერი სათამაშოების იდეასა და ფორმებს თავის შემოქმედებაში.  მისი ერთ-ერთი პირველი ნამუშევარია „კურდღელი“, რომელიც მაღალ ტემპერატურაზე გაპრიალებული ფოლადისგანაა დამზადებული. ქანდაკებამ უდიდესი აურზაური და დაინტერესება გამოიწვია. მისი ექსპონატად ქცევა ძალიან ბევრ მუზეუმს და გალერეას უნდოდა. ქანდაკებამ ჩიკაგოს ხელოვნების მუზეუმში დაიდო ბინა და მის სავიზიტო ბარათადაც იქცა. მაგრამ, ყველაფერის მიუხედავად, ჯეფ კუნსის სახელის ხსენებისას, პირველ რიგში თვალწინ ბუშტის დიდი ძაღლები წარმოგვიდგება. ამიტომაც კუნსის ყველაზე წარმატებულ სერიად „დღესასწაული“ ითვლება, რომელშიც გაერთიანებულია ბუშტის ძაღლი, ტიტები, ბრილიანტი და კვერცხი. ოცი სკულპტურისგან შედგენილი სერია რამდენიმე წლის მანძილზე იქმნებოდა. სულ ცოტა ხნის  წინ, ბოლო ქანდაკებები – ბუშტის გედი, კურდღელი და მაიმუნი დაემატა.  ქანდაკებები მსოფლიოს მასშტაბით სხვადასხვა გალერეასა და მუზეუმშია წარმოდგენილი.

gagoNYC_1jeff-koons-art

მინდა განვიხილო კუნსის კოლაბორაციები სხვადასხვა არტისტებთან, სამოსისა თუ ავტომობილების ბრენდებთან. ჯეფ კუნსის  ერთ-ერთი დიდი კოლაბორაცია  2013 წელს შედგა მომღერალ ლედი გაგასთან. მათ ერთობლივად გაგას მესამე სტუდიურ ალბომზე ARTPOP-ზე იმუშავეს. ალბომის მთლიანი ვიზუალი კუნსის შემოქმედებაა. შიშველ ქანდაკებად ქცეული ფოტოები დიდი ლურჯი სარკისებრი სფეროებით, რომელიც ადამიანის უხერხულ ადგილებს ფარავს. კუნსმა სპეციალურად შექმნა ქანდაკებების სერია, რომელშიც ლურჯი სფეროებია გამოყენებული, შეიქმნა უამრავი ტილოც.   ცნობილი იტალიელი მხატვარის, სანდრო ბოტიჩელის  „ვენერას დაბადებით“ ინსპირირებულმა ჯეფმა ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „ მე მინდოდა გაგა ყოფილიყო ქანდაკება. ალბათ არ გაგიკვირდებათ და მართლაც, მისგან შევქმენი ცხოვრებაში პირველად ცოცხალი სკულპტურა ლურჯი სფეროთი“. ალბომის ვიზუალი ერთ-ერთ საუკეთესოდ დასახელდა მსოფლიოში.

Lady Gaga Artpop album cover by Jeff Koons

koonslouisvuittonმოდის მოყვარულებისთვის ჯეფ კუნსისა და ლუი ვიტონის  მოდის სახლის კოლაბორაცია ერთ-ერთი საუკეთესოა. კუნსმა მიმდინარე წლის აპრილში წარმოადგინა ჩანთებისა და აქსესუარების კოლაბორაცია, რომელზეც პრინტებად ცნობილი მხატვრების ნამუშევრები გამოიყენა. კოლექციაში “Masters” გაერთიანებულია ლეონარდო და ვინჩის, ტიციანის, პეტერ პაულ რუბენსისა და ვინსენტ ვან გოგის ნამუშევრები. კოლაბორაციამ გამოსვლისთანავე გაყიდვების რეკორდულ მაჩვენებელს მიაღწია და ბრენდმა კუნსს თანამშრომლობის გაგრძელება სთხოვა. სულ რამდენიმე დღის წინ ფრანგული ბრენდის ვიტრინებში გამოჩნდა ახალი ჩანთები და აქსესუარები სხვა მხატვრების ნამუშევრებით. კოლაბორაცია “Masters II” მოიცავს კლოდ მონეს, ედვარდ მანეს,  პოლ გოგენის, ნიკოლა პუსენის, ფრანსუა ბუშესა და უილიამ ტერნერის ნამუშევრებს. ხელოვნების ისტორიისა და მოდის კოლაბორაციამ კიდევ ერთხელ ძალიან დასამახსოვრებელი პროდუქტი შექმნა. ლუი ვიტონის ჩანთებზე მორგებული უდიდესი მხატვრების ნამუშევრებით, კუნსმა კიდევ ერთხელ გააოცა საზოგადოება. დაპრინტულ ჩანთებზე ოქროსფრად წერია მხატვრის გვარი და რა თქმა უნდა, „LV“ თავისი ტრადიციული ლოგოებით. კუნსმა აგრეთვე რეკონფიგურაცია გაუკეთა ბრენდის ცნობილ ლოგოს, რაც  ბრენდის 163 წლიან ისტორიაში არასოდეს მომხდარა.

http-hypebeast.comimage201710jeff-koons-louis-vuitton-masters-collection-part-1

ძალიან საინტერესო იყო მოდის და ხელოვნების კრიტიკოსების აზრი. მოდის კრიტიკოსების განცხადებით, კუნსმა შთამბეჭდავი კოლაბორაცია შექმნა და მოდის მიმდევრებს შემოქმედებითობისკენ მოუწოდა, მაგრამ სრულიად საპირისპიროდ გამოიყურება ხელოვნების კრიტიკოსების აზრი. ამ კოლაბორაციას წინ უძღვოდა 2014 წელს შვედური ბრენდისთვის H&M შექმნილი ჩანთები, რომლებსაც ამშვენებდა მისი „ყვითელი ძაღლი“. აქსესუარი განსაზღვრული ოდენობით შეიქმნა და იყიდებოდა მხოლოდ ნიუ-იორკში, მეხუთე ავენიუსა და 48-ე ქუჩების კუთხეში მდებარე აღნიშნული ბრენდის მაღაზიაში.

24zROW1-master1050

2010 წელს ავტომობილების გერმანულმა ფირმამ BMW, რომლის სპორტული მანქანების დიზაინზე ნამუშევარი ჰქონდათ თანამედროვეობის ყველაზე ცნობილ შემოქმედებს ალექსანდრე კოლდერს, ოლაფურ ელიასონს, როი ლიხტენშტეინს, ენდი უორხოლს, ჯონ ბალდესარის, ცაო ფეის და სხვა, დიზაინი ჯეფ კუნსს დაუკვეთა. თანამშრომლობა წარმატებული გამოდგა. შედეგად შეიქმნა არტ მანქანა BMW M3 GT2. კუნსის განცხადებით, ის დიდი ხანი მუშაობდა ავტომობილის დიზაინზე. შეისწავლა უამრავი ნიმუში, ასევე გაეცნო სხვადასხვა გრაფიკულ მიმდინარეობას. BMW M3 GT2 შექმნილია უახლესი მასალების გამოყენებით და ფერადი ზოლებით მიღწეულია 3D ეფექტი. შავ ფონზე ასობით ფერადი ხაზის დინამიურობა, იძლევა დაუძლეველი სისწრაფის ეფექტს. სწორედ ეს იყო კუნსის ამოცანაც, რომ შეექმნა ავტომობილის დიზაინი, რომელიც  კიდევ უფრო გადაჭარბებულად წარმოადგენდა მის რეალურ სიჩქარეს.

bmw-m3-gt2-art-car-jeff-koons-2011-widescreen-08

Jeff-Koons-Balloon-Venus-∏Alexis-Dahanასევე ძალიან საინტერესოა და აღსანიშნია ჯეფ კუნსის კოლაბორაცია “Dom Perignon”-თან.  თანამშრომლობა შამპანურის ისეთ ბრენდთან, რომლის დიზაინზეც პაბლო პიკასო, სალვადორ დალი, ენდი უორხოლი და ამერიკელი რეჟისორი დევიდ ლინჩი მუშაობდნენ.  2013 წელს შედგა ვინტაჟური, 2003 წლის შარდონესა და პინო ნუარის საუკეთესო მოსავლით შექმნილი, ვარდისფერი მშრალი ცქრიალა ღვინის პრეზენტაცია, რომელიც სპეციალურად შეიქმნა ჯეფ კუნსთან ერთად. ბოთლის ქეისის, სახელწოდებით Balloon Venus (ბუშტის ვენერა), ინსპირაციას ერთ-ერთი ყველაზე ძველი ადამიანის გამოსახულების ქანდაკება, პალეოლითის ვენერა წარმოადგენდა. შამპანური ლიმიტირებული სერია გამოვიდა და მისი ფასი ქეისით 15 ათას ევროს შეადგენდა.

2016 წელს კუნსმა google-თან კოლაბორაციით შექმნა ე.წ. „ცოცხალი“ ტელეფონის ქეისი Nexus 6P და Nexus 5X სმარტფონებისთვის. ქეისები შექმნილია მხატვრის პოპულარული სერიის Gazing Ball სამი ნიმუშის მიხედვით. ქეისში ჩამონტაჟებული ჩიპის საშუალებით, ეკრანზე გადმოდის იგივე გამოსახულება, რაც ქეისის გარეკანზეა.

ჯეფ კუნსის ბოლო მასშტაბური გამოფენა სახელწოდებით „რეტროსპექტული“, მის მშობლიურ ქალაქ ნიუ-იორკში, უიტნის ამერიკული ხელოვნების მუზეუმში ჩატარდა. უზარმაზარ  გამოფენას მთლიანი მუზეუმის ტერიტორია ჰქონდა დათმობილი, სადაც წარმოდგენილი იყო კუნსის ნამუშევრები სერიების მიხედვით.

gallery-6-photo-by-prudence-cuming-associates-victor-mara-ltd-artwork-jeff-koons

FAKBYFAK-ის ექსტრაორდინალური ფერადი ქარიზმა

 

Ivaneმზის (ე.წ. ფერადი) სათვალე  გამოიყენება სინათლის დიდი გამოსხივების დასაფარად, რადგან თვალს მეტი კომფორტი შეექმნას დღის შუქზე ხედვისას.Fრეალურად მას რამდენიმე საუკუნოვანი ისტორია აქვს. მზის სათვალის სამშობლო ჩინეთია, სადაც XII საუკუნეში სრულიად განსხვავებული დანიშნულებისთვის შეიქმნა. მუქ სათვალეს სასამართლოებზე იყენებდნენ, რადგან მსჯავრდებულს მოსამართლის მიერ დასმულ კითხვებზე ემოცია მარტივად არ შეტყობოდა.

დაბურულ მინიანი სათვალე ევროპაში დაახლოებით XVIII საუკუნის შუა პერიოდში გამოჩნდა, მაგრამ არც მაშინ ჰქონდა ამჟამინდელი დანიშნულება. ინგლისელ ოპტიკოსს ჯეიმს აისკოჰს სჯეროდა, რომ  მწვანე, ლურჯი და ყვითელი მინები ხელს უწყობდა  თვალის სხვადასხვა დაავადებების განკურნებას.

თანამედროვე მზის სათვალე გასული საუკუნის ოციან წლებში ჩნდება და ძირითადად კინო ვარსკვლავები იყენებდნენ. ისინი ფიქრობდნენ, რომ თვალების დაფარვით აირიდებდნენ ქუჩებში ფანების შემოტევას, მაგრამ ხშირ შემთხვევაში, ამაოდ. იმ დროინდელმა ცნობილმა გამოცემებმა ვარსკვლავების ეს თვისება სირაქლემის პოზასაც შეადარეს.

პირველი სათვალეები ძალიან მძიმე იყო სატარებლად, რადგან მინისგან მზადდებოდა. მოგვიანებით, 1929 წელს მასაზე გათვლილი იაფასიანი  ცელულოიდის მზის სათვალეები სემ ფოსტერმა გამოუშვა ამერიკის შეერთებულ შტატებში. ფოსტერმა მარტივად იპოვა  მარკეტინგულად მომგებიანი ლოკაცია და სათვალეები პირდაპირ ნიუ ჯერსის სანაპიროზე გაყიდა საკუთარი ბრენდის სახელწოდებით „ფოსტერ გრანტი“. 1937 წელს საზოგადოების დიდი ნაწილი მიხვდა, რომ მზის სათვალის გამოყენება არა მარტო სანაპიროზე, არამედ ქალაქის ქუჩებშიც შეიძლებოდა. ამავე წლის მონაცემებით, ამერიკის ტერიტორიაზე ოცი მილიონი მზის სათვალე გაიყიდა. ამ პერიოდში გამოჩნდა პირველი პოლარიზებული სათვალეებიც. გასულ საუკუნეში მზის სათვალეს ძირითადად მხოლოდ დანიშნულებისამებრ იყენებდნენ. დროთა განმავლობაში ეს ტენდენცია შეიცვალა და მზის სათვალე ერთ-ერთ მთავარ მოდურ აქსესუარად გადაიქცა, რომელიც უკვე აუცილებელი დეტალია ამა თუ იმ ლუქის მორგებისას. დღესდღეობით  მზის სათვალეების ყველაზე დიდი მწარმოებელი ჩინეთის ქალაქი სიამინია, რომელიც წელიწადში 120 მილიონ სათვალეს აწარმოებს და ყიდის  მსოფლიოს მასშტაბით.

 

Alex CEO & Co-founder ჩემი ბლოგი ექსკლუზიურად წარმოგიდგენთ დღესდღეობით ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ  სათვალეების ბრენდს FAKBYFAK. სათვალეების ეს ახალგაზრდა ბრენდი უკვე დიდი პოპულარობით სარგებლობს მსოფლიოში და კოლაბორაციებს  ქმნის ისეთ დიზაინერებთან და მოდის სახლებთან როგორიცაა მენიშ არორა, ვოლტერ ვან ბირენდონქთი და სხვა. ბრენდის კრეატიული დირექტორი ალექს მელნიკოვი გვესაუბრება სათვალის მნიშვნელობაზე და მის აუცილებლობაზე. ასევე, ჩვენთან ინტერვიუს დროს, მან ისაუბრა საკუთარი ბრენდის FAKBYFAK-ის კონცეფციაზე, მისიაზე და სამომავლო გეგმებიც გაგვიმხილა.

როგორც სათვალეების ბრენდის დამფუძნებლისა და კრეატიული დირექტორისთვის, რას ნიშნავს შენთვის მზის სათვალე?

ჩვენ გვქონდა ძლიერი გატაცება, რომ გვეკეთებინა სათვალეები და შეგვექმნა ბრენდი. ჩვენთვის მთავარი იყო, ფანტაზიით დაგვემსხვრია რეალობა  და შეგვექმნა ხელშესახები რამ.

სხვა სიტყვებით რომ ვთქვა, ეს იყო პატარა ნაპერწკალი, რომელიც დიდ კოცონად გადავაქციეთ. შემდეგ საჭიროდ ჩავთვალე, რომ ეს ცეცხლი უნდა გამეზიარებინა სხვებისთვისაც. თითქოს ვგრძნობდი, რომ ვისაც ეს იდეა მოსწონდა, ჩვენს შორის არსებობდა უხილავი ძაფები. ეს იყო დასაწყისი და სათვალე მარტივი ინსტრუმენტია იდეისთვის, რომელსაც აწვდი და უზიარებ მთელ მსოფლიოს. ახლა მე ვხვდები, რომ თავიდან გულუბრყვილოდ დაწყებული ამბავი, სათვალეების სერიოზულ ბიზნესად გადაიქცა, რომელმაც დიდი ძალა და სარგებლობა მოიტანა.  პირადად მე,  თითქმის არასოდეს ვატარებ მზის სათვალეს. პატივს ვცემ ადამიანის ულამაზესი სხეულის აგებულებას და ალბათ გაგიკვირდებათ, მაგრამ ვისურვებდი, ვნახო მსოფლიო ფილტრების გარეშე.

ц61

თქვენი ბრენდი ქმნის კონცეპტუალურ მზის სათვალეებს. რას ნიშნავს ეს და არის თუ არა ტენდენციური?

მე არ მომწონს კონცეპტუალიზმი, ზოგადად რაიმე კონცეფცია მოითხოვს გარკვეული წესების დაცვას. ამაზე მნიშვნელოვანი კი ისაა, თუ ვინ როგორი ხედვით ქმნის ახალ საკუთარ კონცეფციას. კონცეპტუალური ნივთები რაღაცნაირად გვაიძულებენ ვიცხოვროთ მათ სამყაროში. ამ დროს ჩვენ ვრჩებით ბუნებრივი, რეალური გრძნობებისა და შეგრძნებების გარეშე. როდესაც შენ მკაცრად ზრუნავ ამა თუ იმ კონცეფციაზე და ნაბიჯ-ნაბიჯ მიჰყვები მას, გიწევს უარი თქვა სხვა შთამბეჯდავ ფაქტებზე, რომელიც არ ჯდება შენს დასახულ ან შექმნილ კონცეფციაში. ეს გავიწყებს უამრავ შესაძლებლობას რაიმე საინტერესოს შესაქმნელად და გიბიძგებს ხელოვნურობისაკენ. ჩემმა გამოცდილებამ მასწავლა, რომ დიდი დოზით კონცეპტუალურობა თავს გალიაში გაგრძნობინებს, როგორც შემოქმედს, ასევე მომხმარებელს. შედეგად, ჩვენ თავიდან ავირიდეთ კონცეპტუალური სტერილური  ფუტურისტული სტილიზაცია ჩვენს პირველივე პროექტში 2013 წელს.

მსოფლიო ძალიან განსხვავებულია, განსხვავებულები ვართ ჩვენც. ჩვენ აღარ მივყვებით კონკრეტულ ნორმებსა და დოგმებს, რომლებიც ამ ინდუსტრიაში დეკადების მანძილზე დაფუძნდა.

ტრენდი…. ხალხს ძირითადად მოსწონს ტენდენციური ნივთები, რომელიც ხშირ შემთხვევაში არ იციან რატომ ან ვისგანაა. ჩვენ თავადვე ვქმით ტენდენციებს, რომელიც არასოდეს ემსგავსება სხვას ანუ არ არის მასობრივად ტენდენციური და მოდური.

როგორ მოდის ინსპირაცია ახალი კოლექციის შესაქმენლად?

IMG_7237როგორც აღვნიშნე, არასდროს ტენდენციებისგან გამომდინარე.  შთაგონება  მოდის ვთქვად აფექტიდან, რომელიც ჩნდება მარტივად. ხშირ შემთხვევაში ღამე, როდესაც უბრალოდ წევხარ და რაღაცეებზე ფიქრობ, ან ჯაჭვივით აწყობილი ცხოვრებისეული შემთხვევებისგან, რომელიც ხშირად ხდება ხოლმე ახალი კოლექციის გასაღები. მე ძალიან სათუთად ვუვლი სპონტანურ ინსპირაციებს, რომელსაც აუცილებლად  მივყვები და ვაცნობ ჩემს ბორდს.

ჩვენ ენერგიულად წარმოვაჩნეთ კაშკაშა ვიზუალურ ამბებს, ვქმნით ახალ ესთეტიურ კოდებს და მნიშვნელობებს –  ანუ ყველაფერს, რაც პროდუქტს ქმნის დასამახსოვრებელს, განუმეორებელს, რომ ჩვენი წარმოებული ნივთები პირდაპირ ურთიერთობაში შევიდნენ მფლობელებთან. ჩვენ ხალხს ვთავაზობთ განსხვავებულ ვიზუალს, რადგან მათ შეიძინონ დიზაინი და არა ლოგო. ჩვენთვის ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ ვაწარმოოთ ისეთი დიზაინის სათვალეები, რომელიც ხალხის წარმოსახვას აღაგზნებს, ანუ იქნება დაუვიწყარი. ამ ეფექტის მისაღებად ვფიქრობ ძალიან ბევრს. იყო შემთხვევა, როცა წვიმიან ღამეს საძინებლის ფანჯარასთან მჯდომი ვუყურებდი როგორ ეცემოდა წვეთები მინას.

ეს მოქმედება მომენტალურად ჩემს შთაგონებად იქცა და წარმოვიდგინე ახალი კოლექცია. ოთახში ძალიან ბედნიერმა ცეკვაც კი დავიწყე და მივხვდი, ორდინალური აღქმით  ვიპოვე ექსტრაორდინალურობა. მოკლედ რომ ვთქვა, ყოველთვის არსებობს რაღაც ისტორია, რაღაც ლეგენდა, ძალიან ღრმა ინსპირაცია ყოველ ახალ დიზაინში. სხვა შემთხვევაში ეს არ იქნება საინტერესო და ვერ გაუძლებს დროს.

2 FAKBYFAK_WALTER0157 copy

რამდენად მნიშვნელოვანია ხალხისთვის სათვალე და არის თუ არა მასთ ჰევ აქსესუარი?

სათვალე გასაოცარი აქსესუარია. თუმცა ვიღაცისთვის, შესაძლოა,  არ არის ყოველდღიური ატრიბუტი. მიუხედავად ამისა, ის რაღაც ნიღბის მსგავსია, რომელიც გმალავს, ან შენ ლუქს ხდის დასრულებულს და მოკაშკაშეს. სათვალე შეიძლება იყოს მარტოხელა, დამოუკიდებელი ან მთავარი დეტალი და აქსესუარი. ვერაფერი ჩაენაცვლება მას და ეს არის მიზეზი სათვალის ასეთი პოპულარობისა. თითქმის ყველა აფასებს მას, არ აქვს მნიშვნელობა ვინ ხარ, ან როგორი ცხოვრების სტილი გაქვს.

როგორ დაახასიათებთ თვენი ბრენდის სტილს?

როდესაც შენ აღწერ სტილს ან ცდილობ იდენტიფიცირება გაუკეთო, დებ ლეიბლს. ამ გზას მიჰყავხარ იდენტიფიკაციისა და კონცეფციის  პატიმრობისკენ. ამიტომ მე არ ვიყენებ ამ გზას. როდესაც შენ ხატავ შენს ხაზს, ასევე გაქვს რაღაც ლიმიტი… მე ვამჯობინებ, რომ თავიდან ავირიდო ბრენდის სტილიზირება  და მივიღო ახალი გადაწყვეტილებები ინტუიციური მიდგომით, რაც საინტერესოდ მესახება კონკრეტულ მომენტში.

FAKBYFAK_MANISH5636

როგორც ცნობილია, თქვენი პროდუქტი იქმნება ორგანული  მასალებით.

ნამდვილად, უმეტესი ძვირადღირებული ჩარჩოები მზადდება ორგანული აცეტატისგან (ხის ან ცელულოზის) – და არა პლასტმასისგან. ეს არ არის რაღაც განსაკუთრებული და ჩვენ არ ვართ ამაში პიონერები.   ჩვენს ინდუსტრიაში უკვე მრავალი წელია უმეტესად ასე კეთდება, რა თქმა უნდა, ხარისხიან ბრენდებზე ვსაუბრობ. ეს არის განუმეორებელი მასალა, რომელიც საშუალებას იძლევა განახორციელო შენი ფანტაზია და იდეები. ჩვენს ზოგ კოლექციაში აცეტატისგან შევქმენით  სპეციფიური ფორმები და ტექსტურები.

 

 

შენ აკეთებ კოლაბორაციებს ცნობილ ბრენდებთან. მოგვიყევი ამის შესახებ.

მართალია, როგორც აღნიშნეთ 2016 წელს ჩვენ წარვადგინეთ კოლაბორაცია ცნობილ დიზაინერ მენიშ არორასთან და ბელგიელ ავანგარდულ დიზაინერ ვოლტერ ვან ბირენდონქთან. ეს ორი პროექტი გახდა ჩვენი მთავარი გამოწვევა. აქამდე ჩვენთან, რუსეთში არ არსებობდა ბრენდი, რომელმაც ასეთი დონის უცხოელ დიზაინერებთან გააკეთა კოლაბორაცია.  რა თქმა უნდა, ეს იყო ძალიან მნიშვნელოვანი პროექტი ბრენდის განვითარებისთვის. ბოლო ორ წელიწადში ბევრი ბრენდი დავჯაბნეთ და ამ ბიზნესში რუსეთის ბაზარზე გავხდით ყველაზე წარმატებულები ჩვენი იდეებით, კონცეპტუალური განვითარებით, პროდუქციითა და მარკეტინგით.

ყველაფერი აღმოჩნდა იმაზე დიდებული და წარმატებული, ვიდრე მოველოდით. აღნიშნული პროექტები იყო სასიხარულო და ამავდროულად, ძალიან რთული გაკვეთილი. ეს იყო რისკიანი გამოწვევა, მაგრამ ღირებული გამოცდილება. ჩვენ მადლიერები ვართ, რომ მოგვეცა ეს შესაძლებლობა, რომელზეც სასაუბროდ ალბათ საათები კი არა, დღეები არ მეყოფა.

საწყის ეტაპზე მივიღეთ უამრავი შემოთავაზება, მაგრამ საბოლოოოდ ავირჩიე ორი მათგანი – მენიში და ვოლტერი. პასუხისმგებლობა ამ გაერთიანებაში იყო ძალიან დიდი. ორივე პროექტის შემოქმედებითი პროცესი განსხვავებულად მიმდინარეობდა. მენიშის შემთხვევაში  სრული თავისუფლება გვქონდა შემოქმედებით ნაწილში, ხოლო ვოლტერის პროექტში გვქონდა კონკრეტული სტრატეგია და დედლაინები.

მინდა უფრო ვრცლად გესაუბროთ ვოლტერის პროექტზე, რომელიც გამორჩეულად მიყვარს. ეს იყო ყველაზე განსხვავებული და ამბიციური გამოწვევა, რაც კი ოდესმე გვქონია. ჩვენ შევხვდით ორი თვით ადრე, ვიდრე ის პარიზის კვირეულზე თავისი ახალი კოლექციას ჩვენებას მოაწყობდა. მან მაჩვენა ახალი კოლექციის ჩანახატები და შევთანხმდით ფერების, ტექსტურის და მასალების ვარიაციაზე. ახალ მასალად  გამოვიყენეთ  რეზინის ფერადი სარჭეები, რომელიც ცეცხლოვანად ციმციმებდა სათვალეებზე. დროის სიმცირის გამო, ყველაფერი გაათმაგებული სიჩქარით უნდა გაგვეკეთებინა, ამავდროულად მოგვეფიქრებინა რაღაც ახალი და განსხვავებული. შოუმდე ერთ თვით ადრე ჩვენი წარმოდგენილი ვერსიებიდან გამოირიცხა ოცდაორი და შეირჩა მხოლოდ შვიდი, აქედან ოთხი მხოლოდ 3D და სამი მოდელი, რომლის კეთებაც დასრულებული არ იყო. შოუმდე ერთი კვირაღა რჩებოდა, როდესაც ვოლტერს გავუგზავნეთ პროდუქცია. გამოსახულებები და იდეები, რომლებითაც შეიქმნა სათვალეები, ვიცოდით რომ სახის ბუნებრივი ნაწილი გახდებოდა და არ იქნებოდა ხელოვნური. მისგან პასუხს ველოდით და მან იმეილზე მოგვწერა „სათვალეები დაუჯერებლად გამოიყურება!“ ეს იყო დიდი გამარჯვება.

შედეგად,  წელს ჩვენ ვაგრძელებთ თანამშრომლობას მასთან და იანვარში პარიზის ახალი კოლექციისთვის ისევ ვქმნით სათვალეებს. ასევე წელს გვექნება ორი ახალი ძალიან კარგი და საინტერესო კოლაბორაცია, რომლის პრეზენტაციამდეც ცოტა დრო დარჩა. ახლა არ შემიძლია გაგანდოთ დეტალები, მაგრამ თამამად შემიძლია გითხრათ, რომ სათვალეები არ იქნება რაღაც საშუალო სიდიდის და უკვე ნაცნობი მოდის ინდუსტრიაში. ეს იქნება ახალი და გრანდიოზული სიტყვა  მზის სათვალის ბიზნესში.

IMG_2042_crop_4x3

რა არის FAKBYFAK-ის მისია?

ვფიქრობ, რომ ჩვენი მისიაა დავამსხვრიოთ სტერეოტიპები. ჩვენ მივყვებით ავანგარდს, რაც ვთვლით, რომ ძალიან საინტერესოა  და ვქმით კომფორტულ ფორმებს. ჩვენი მიზანი არაა გავაკომერციულოთ საკუთარი პროდუქტი და იდეები. გვინდა შევქმნათ და დავეუფლოთ ნიშას, სადაც ჩვენი სათვალეები დაიკავებს სათანადო ადგილს. ვიყურები უკან, რა მოხდა გასულ წელს და ვფიქრობ, ჩვენ სწორ მიმართულებას მივყვებით. მჯერა, რომ ჩვენი იდეები და ბრენდის პოტენციალი არის გიგანტური. ამიტომაც ვართ განსხვავებულები, რადგან არ გვაქვს ტრადიციული ფესვები ამ ინდუსტრიაში.

მოგვიყევით FAKBYFAK-ის ისტორია. რა ქმნის მათ ასეთ განსხვავებულს ბაზარზე?

უპირველეს ყოვლისა, ბრენდის სახელი. ჩვენ ირონიულად გამოვაჩინეთ ბრენდი ამ გზით და გავაღიზიანეთ საზოგადოება. გავაოცეთ ჩვენი თავებიც, რადგან სერიოზულად განვიხილეთ მსგავსი პროვოკაციული დასახელება. რეალურად მას აქვს ღრმა განმარტება. საბოლოოდ გავახმაურეთ იდეა, რომ ეს პროვოკაციული სახელი გამოუშვებდა ახალ პროდუქტს, რომლის გარშემოც ჩვენ ვიტრიალებდით.

ვფიქრობ, ესეც ერთ-ერთი მიზეზია რაც გვხდის განსხვავებულს. ადამიანის პირადი  მახასიათებლები და ქარიზმა ატრიალებს ქვეყანას. ექსტრაორდინალური გატაცებაა, რომ მსოფლიო შეცვალო უკეთესობისკენ, გადაკვეთო საზღვრები და დაძლიო საკუთარი თავი, სხვა არაფერი.

FAKBYFAK_WALTER0059

გაგვიმხილეთ თქვენი სამომავლო გეგმები

ჩვენ გვაქვს უამრავი იდეა, რომელის განხორციელებასაც ვაპირებთ. ჩვენთვის ახალი გამოწვევაა, რომ ვიყოთ ტრენდი და სუბკულტურა, რომელსაც FAKBYFAK ერქმევა და არა მხოლოდ ბრენდი. ეს გააერთიანებს ხალხს, ვისაც აქვს მსგავსი ცხოვრების სტილი.

წელს ჩვენ გავმართავთ მთელ რიგ ღონისძიებებს, სადაც წარსდგებიან უამრავი ნიჭიერი არტისტები ელექტრონული მუსიკის მიმდინარეობით და ვიზუალური ხელოვნების ოსტატები. ეს ივენთები გაიმართება მადრიდში, ნიუ იორკი, ბერლინში, ბუქარესტში, ტოკიოსა და ბილბაოში.

ჩვენ მხარს ვუჭერთ და ვაზიარებთ დამწყები ხელოვანების  კრეატიულ ნამუშევრებს მსოფლიოს მასშტაბით. მაგალითად, წელს აღვნიშნავთ TOY GLASSES კოლექციას Walter van Beirendonck-სთან ერთად. ჩვენ გამოვთქვით იდეა, რომ გადაგვეღო ფილმები ლონდონის ანდერგრაუნდ არტისტებთან ერთად. ფილმებზე მუშაობა ნამდვილად შთამაგონებელია და ვინ იცის სად წაგვიძღვება მომავალში.

რა რჩევას მისცემდით ახალბედა სათვალეების ბრენდებს?

მიყვნენ თავიან ოცნებებს  და არასოდეს მიმოიხედონ. ჰქონდეთ ძლიერი რწმენა და  იყვნენ გულწრფელები თავიანთ ნამუშევრებსა და მოტივაციაში.

პროვოკაციული ოპტიკური ილუზია

IMG_19481960-იანი წლები ხელოვნების სხვადასხვა პოპულარული მიმდინარეობის დაბადების ათწლეულია. ერთ-ერთი გამორჩეული Op Art ანუ ოპტიკური ხელოვნებაა, რომელმაც ქარის სისწრაფით მოიცვა ხელოვნების ყველა დარგი არქიტექტურიდან დაწყებული, სამოსის დიზაინით დამთავრებული. ოპტიკურ ილუზიას ადამიანის მხედველობის სისტემა შეჰყავს შეცდომაში,  არარსებულის ან რეალურად არსებულის არასწორად წარმოსახვით. ოპ არტის ნამუშევრები ძირითადად შავ-თეთრი ფერებშია შესრულებული, რომელიც მოძრაობის, უხილავი გამოსახულებებისა და ვიბრაციების წარმოსახვას იწვევს. ხშირად, შეცდომით, ოპ არტსა და პოპ არტს ერთმანეთთან აიგივებენ, მაგრამ შემოქმედებითი მსგავსება მათ შორის  არ არსებობს. ჩემი ბლოგი გაგაცნობთ ზოგადად ოპ არტსა და მის გავლენას მოდის ინდუსტრიაზე.

სახელწოდება ოპ არტი პირველად ჟურნალ „ტაიმში“ გამოჩნდა 1964 წელს, თავდაპირველი ნამუშევრების შექმნიდან რამდენიმე წლის შემდეგ. მის წარმოშობას გასული საუკუნის დასაწყისში, რუსეთში დაბადებულ კონსტრუქტივიზმს უნდა ვუმადლოდეთ. 1965 წელს გამართული გამოფენის “The Responsive Eye” (“დამყოლი თვალი“)  დამსახურებით, ოპ არტის პოპულარობამ პიკს მიაღწია. მართალია კრიტიკოსებმა სერიოზულად არ მიიღეს ხელოვნების ახალი მიმდინარეობა და მას უბრალოდ თვალის მატყუარა უწოდეს, მაგრამ მალევე, ამგვარი გამოსახულებები უამრავ კომერციულ კონტექსტში გამოიყენეს. მიმდინარეობის წარმომადგენლის ბრიჯიტ რაილის ნამუშევარი, ერთ-ერთმა ამერიკულმა კომპანიამ ტანსაცმლის ნაჭრის დიზაინში უკანონოდ გამოიყენა.

victor Vasarely Vega

Victor Vasarely – Vega

ოპ არტში თავმოყრილია აღქმის განცდები, რომლებიც ხედვის ფუნქციებს ემყარება. ეს დინამიური ვიზუალური ხელოვნებაა,  რომელიც ეფუძნება ფიგურებისა და ფორმის ურთიერთქმედებას. შედეგად ვიღებთ სიბრტყეებს შორის ინტენსიურ და წინააღმდეგობრივ გარდასახვას შავ-თეთრი ან მონოქრომული ნახატებით. სხვადასხვა ფიგურების დინამიური განვითარება ქმნის გამოსახულებებს გარკვეულ ფერებში,  იმის მიხედვით, თუ როგორ ამუშავებს და აღიქვამს  თვალის გუგა სინათლეს. როგორც გოეთე აღწერდა თავის „ფერთა თეორია“-ში – ზღვარზე, სადაც ნათელი და ბნელი ხვდება ერთმანეთს, წარმოიქმნება ფერი, ვინაიდან სინათლე და სიბნელე ორი ცენტრალური ძალაა ფერის შექმნისას.

ოპ არტის ერთ-ერთი პირველი მიმდევარი, შეიძლება  ითქვას ფუძემდებელიც, უნგრელი მხატვარი ვიქტორ ვასარელი იყო. მისი შემოქმედება რამდენიმე სტილს მოიცავს, მაგრამ ყველაზე წარმატებული თეთრისა და შავის კომბინაციით შექმნილი ნამუშევრები აღმოჩნდა. Movement in squares - Bridget Riley - Copyვასარელის ერთ-ერთი ძალიან ცნობილი ტილო „ვეგა“ ჯერ კიდევ 1957 წელს შეიქმნა, როცა ტერმინი ოპ არტი არც არსებობდა. კვადრატულ ბადეზე რამდენიმე მრუდე ხაზი იძლევა ჩაღრმავებისა და ამოღრმავების ეფექტს და ტოვებს შთაბეჭდილებას, რომ არ არის ერთი სიბრტე.  ნახატი გვიჩვენებს საწინააღმდეგო მონაცემებს და ჩვენ აღვიქვამთ მოძრავ  სფეროებს. რეალურად ნამუშევარი დიაგონალებისგან, ჰორიზონტალებისა და ვერტიკალებისაგანაა შექმნილი.

 

Bridget Riley – Movement in Squares

მიმდინარეობის  კიდევ ერთი ცნობილი წარმომადგენელია  ინგლისელი მხატვარი ბრიჯიტ რაილი. რაილის ნამუშევრები გეომეტრიული ფიგურების მრავალფეროვნებაა, რომელიც მოძრაობის ან უხილავი ფერის შეგრძნებას იწვევს. მის პირველ გამოფენაზე წარმოდგენილმა ნამუშევრებმა მნახველებში ზღვის ავადმყოფობისა და ვარდნის შეგრძნება გამოიწვია. 1960 წელს ვენეციის ბიენალეს ფესტივალზე  მხატვარმა მოაწყო ფუტურისტული და ოპ არტის სტილში შესრულებული ნამუშევრების მასშტაბური გამოფენა, ეს უკანასკნელი იმ დროისთვის ახალი და აბსოლუტურად უცხო იყო.

Victor Vasarely Museum

Victor Vasarely Museum

ოპ არტი არქიტექტურაში საკმაოდ საინტერესოდ და დამაბნევლად გამოიყურება, რადგან მისი წარმოდგენა დიდ სივრცეზე ხშირ შემთხვევაში შიშს იწვევს ხოლმე.  ამის ცალსახა მაგალითია „კაფე ვოლი“ მელბურნში.  შენობის ფასადი დიდი შავ-თეთრი ოთხკუთხედებისგან შედგება, რომელიც მოწითალო ხაზებითაა გამოყოფილი. იგი მელბურნის ერთ-ერთ ღირსშესანიშნაობათაც კი ითვლება და მის სანახავად უამრავი ტურისტი მიდის.  შენობის შეხედვისას ჩნდება შეგრძნება, რომ ის მოძრაობს და ნაწილებად იშლება. შესაბამისად, ის ადგილობრივებისთვის არც თუ ისე საყვარელი ადგილია. ერთ-ერთი გამორჩეული არქიტექტურული ნაგებობა ვიქტორ ვასარელის მუზეუმია საფრანგეთში. Café Wall Illusionვასარელის სჯეროდა წარმოსახვითი ილუზიისა და არქიტექტურის  ურთიერთობის.  შენობის ფასადი გიგანტური კვადრატული ფილებითაა შემოსაზღვრული, რომელიც მონაცვლეობით თეთრად და შავად შეიღება. მასში მოთავსებული საპირისპირო ფერის წრეები თვალს აღიზიანებს და იწვევს წინაღობას.    შენობის შორიდან ყურებისას ჩნდება ასოციაცია, რომ კვადრატებში ჩაყოლებული ბურთები მონაცვლეობით მოძრაობენ, ხოლო თეთრი ნაწილები დღის განათებაზე თვალისთვის უხილავი ხდება, რადგან მზის სხივების ზემოქმედებით სითეთრეს და ცის  ტონს  თვალი თითქმის ერთნაირად აღიქვამს.  შედეგად გვეჩვენება რომ სიცარიელეში მხოლოდ შავი ბურთებია.

Marc Jacobs Spring 2013

Marc Jacobs Spring 2013

მოდის სფეროში ოპ არტის მოტივებზე შექმნილი ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი კოლექცია წარმოადგინა მარკ ჯეკობსმა 2013 წლის გაზაფხულზე. დიზაინერის მოდელი 60-იანი წლების ქალია. სამოსი სწორი, მარტივი სილუეტისგანაა შექმნილი. კოლექციაში მთავარ როლს  ძირითადად შავი და თეთრი ხაზებისგან შექმნილი  მატერიები ასრულებს.  მარკ ჯეკობსმა ამ ოპტიკური ალუზიით მიიღო ოპტიკური ილუზია. სხვადასხვა სისქისა და ფორმის შავ-თეთრი ხაზებისგან შექმნილმა სამოსმა, მნიშვნელოვანი ნიშა შექმნა არა მხოლოდ დიზაინერის, არამედ მოდის ისტორიაშიც.  “ ახალგაზრდა ქალმა საჭიროა იცოდეს, რომ სექსუალური მიმზიდველობა არ არის მხოლოდ სიშიშვლე“ – განაცხადა კოლექციის შესახებ დიზინერმა. სილუეტებისა და  გამოყენებული მატერიების მიუხედავად, კოლექცია საკმაოდ ტენდენციურად გამოიყურებოდა. მიღწეული ეფექტით მნახველს არ შექმნია შთაბეჭდილება, რომ სამოსი 60-იანი წლების მოდას ეხმიანებოდა. მარკ ჯეკობსის ლუქი ყოველთვის ძლიერი, უნიკალური და შემოქმედებითია. წარსულზე, ისტორიაზე დაფუძნებული, იგი აუცილებლად პასუხობს ტენდენციებს. ჯეკობსმა ოპ არტის  კოლექციიათ დაგვანახა რადიკალური გადასვლა სტილში, 60-იანი წლების ახალგაზრდა  გოგონასა და თანამედროვე, გვიანდელი დეკადის თავისუფალ სულს შორის.

marc-jacobs-spring-2013კოლექციაში მრავლად იყო წარმოდგენილი გრძელი მაისურები, რომლებსაც კაბის დატვირთვა ჰქონდა და ასევე გრძელი, სწორი კაბები, რომლებიც შარვლის ან კომბინეზონის შთაბეჭდილებას ტოვებდა. საზოგადოებისთვის შეთავაზებულ ამ გაუგებრობას ემატებოდა ოპტიკური ილუზია ანუ ოპ არტი, რამაც მაყურებლის თვალის ორმაგი გაღიზიანება და ამავდროულად დიდი მოწონება დაიმსახურა.

 

Untitled collageუამრავ გავლენასთთან ერთად, ოპ არტის ინსპირაცია მკაფიოდ იგრძნობა ალექსანდრ მაკქუინის 2009 წლის შემოდგომის კოლექციაში. სამოსის დრამატულობას უფრო ამძაფრებდა და თვალისმომჭრელს ხდიდა შავ-თეთრი ფერების თამაში. კოლექცია, მეოცე საუკუნის ტენდენციებისა და ქსოვილების სტრუქტურით, მომავლის ქალბატონის ილუზიას წარმოადგენდა. ლუქებში იგრძნობა შანელისა და დიორის მოდის სახლების გავლენაც, მაგრამ ნებისმიერი დეტალის ცალკე ხილვისას, მარტივად აღიქმება ავტორის ხელი. ოპ არტული ილუზიის ხელშეწყობით სხვადასხვა ზომის  ერთი კონკრეტული პრინტი, მაკქუინის აღნიშნულ კოლექციას მართლაც წარმოუდგენლად შთამბეჭდავს ხდის.

Balmain spring 2013შესაძლოა ითქვას, არც მოდის სახლ ბალმენის  ამჟამინდელი კრეატიული დირექტორი, ოლივერ როუსტენია გულგრილი ოპ არტის მიმართ. მის ყოველ კოლექციაში შევხდებით რამდენიმე ლუქს ოპტიკური ილუზიის გამოყენებით.  ბალმენი სხვადასხვა ტექნიკით შესრულებული სამოსით იწონებს თავს, რომელთა შორის მრავლადაა შავ-თეთრი, სხვადასხვა ფორმისა და ზომის გეომეტრიული ფიგურები. ასევე, ოპ არტის გავლენა მკაფიოა ლუი ვიტონის 2013 წლის გაზაფხულის კოლექციაში, იმ განსხვავებით, რომ მის სამოსში  ჭარბობს ფერები და ფიგურებიდან კი მხოლოდ კვადრატებს შევხვდებით. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ ამ პერიოდში ლუი ვიტონის მოდის სახლს ხელმძღვანელობდა მარკ ჯეკობსი, რომელიც მოდაში ოპ არტის გამოყენების დიდოსტატია. შემოთავაზებული ექვს წუთიანი არტ ინსტალაცია განსხვავებულ ფორმატს წარმოადგენდა და არ იმეორებდა დიზაინერის საკუთარი ხაზის ტექნიკას.   Louis-Vuitton-Spring-2013

Louis Vuitton  Spring 2013

 

21369102_1235907316555255_511489677905536205_n

 

ტექსტი: ივანე ქეშიკაშვილი

ჟურნალი ბომონდის სექტემბრის ნომერი

 

 

 

დონენენეე